# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0008?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20 # Folio 4v, page id 00068090:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068090&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068090/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. esto ergo discrimen intelligunt autem por quantitatem ipsis A et B comparibilem, seu quae numoro finito multiplicuta ipsas potest excedore et ostensunt nullam talem quantitatem assignari posse, undo conctusunt quantitates A et P esse aequales. At Dn. Sentagonista contra me disputans talem consequentiam negat et vellet excludi etiam incomparabilia vel infinité parva quae nulla constractione exhiberi possunt pag. 6. Itaque cum Euelise et Archimese est ipri disputandum, quod bone intelloxit Dn. Clavorius qui hoc opponit ipsi Archimesi et ideo ejus quatratura parabolae aliquid exactius clari posse cresit, quod tamen assignabililer non differre agnoscit, atque ita cum iis qui ultra assignabilia in aestiman- do se ire nolle porofitentur, quod fecere hactenus omnes Geometrae ut controversias Metaphysicas evitarent, reapse non pugnat, etsi sibi permissum putet ire astue longius quod nec ego improbarem si fructus aliquis ostenderetur, sed hac obiter, praterea dominus obiector nostra sub aliis verbis formulisque admillit, Nam in praefatione ait, nostras methosos in curois orsinariis (id est non -exponentialitor expresiis) facile posse concitiari. In curvis autem exponentialibus reipsa dif- ferre. Quod est verum, calculus in exponentialibus a Domino obiectore actibitus ipsi est proprius sed creso semper ipsi proprium esie man: Turum cum nullum usum habeat Mea methous tatia tractandi dat mosum ducensi tangentem supposita saltem curvae construtione; ex ipsius calculo nulla duei potost constructio quanquam aliquid ac ea aliquanso ductum iri sperare videatur cum ait p. 37. methodus cum ipsius Dn. Leibnitii jusicio paralogismi ac erroris immunis sit (: nempe ubi dicit idem per idem) mihi donec plura delegantur suffecerit. Sed mihi tale quid frustra expectari videtur, et hanc spemsimilem esse solatio, quo Jndus quidam Lasitani fusoris solorem lonire volebat, quod Campana recens fusa non recte sonaret, Aontu, inquit, infantes statim ut nati sunt loqui putas? Expecta quaeso dum paulatim melius sonare discat, praterea non potest non ingrata et inutilis esse disputatio, cum verba in alienum sensum accipiuntur, et hoitamen facit Dn. Antagonista. dixeram Dn. Hagenio insolentem initio visam expressionem curvarum per aequationes exponentiales ob novitatem. Hoc