# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0009?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20 # Folio 5r, page id 00068090:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068090&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068090/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ipse (: qui istas expressiones mecum probat:) ut haberet quae reprehenderet ita accipit qu. 38. quasi Dn. Hugomus in nescio cuins a me inventi theo- rematis demonstratione haeserit. Sed ut melius insicet aequas lector utrum talis continuansa sit dispu tatio tria adhuc loco speciminis gratia ipsis Dn. Obiectoris vorbis ex– sibebo. Ita nompo objicitur pag: 10. Colligit (de meloquitur ) curvam quaesitam esse Logarithmicam quod ordinatae W sint ipsis alW suis in crementis sive differentiis proportionales quas easdem quantitatos WV et du toto responsionis sua ad motas meas objectiones decarsu in comparabiles pronunciat, quae quomoso rite concitiari posiint, non video, hanc cum proportio sit rationum simililuso quantita– tes proportionales inter se rationem habebant, iuxta quam inter se comparari poterent. Hac legons fateor me admiratum potuise tatia a Viro docto scribi; cum tironi etiam manifesta sit paerversa illatio. Cevoties dicitur orsinatas esse proportionales suis incre mentis, nemo noscit sonsum esse, quod ordinata sit ad ominatam ut incrementum ad inerementum. Nihil frequentius G cometris quam actribere rectas polanis vel solisis proportionales Verbi gratia in parabola abscisae sunt quadrabis ordinatarum proportionales an ergo abscissa ost quacrato orinatae comparabilis. uvis sive non dixisse, regeram talia objicienti. Sive dicam vidisse vel cansori eius vel judicio plurimum detraxero, quod sane nolim. Quis vero vel necten- tem vel solventem huiusmodi nosos vinsico insignos, tempore abuti non patet. Notaveram in recta differentias secunsas orinatarum ad axem (: ipsi scilicet rectae non paralletum) positis abscissis unifor- miter crescentibus nihilo aequales fieri. Sed tamen et alibi scripsoram idem contingore in curva ubi est punctum flexus contrarii. Hic Dn. Obiector talem difficultatem invenit p. 29. Unse, inquit, conclus, posse visetur ennsom esse curvarem flexus contrarii et rectarum charecterem proprium quasi non maneat discrimen maximum dum quod in recta fuit ubique, in curvae talis non nisi certo puncto contingit, ubi eam recta quasi osculatur racio circuli osculantis in infinitum