# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0013?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20
# Folio 7r, page id 00068090:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068090&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068090/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 109 lines, status machine
# Lines: 109 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cum in manus meas venisset
ejuse Acitore
scriptum a clarissimo domino Bernardo
Nieuentrit hoc titulo editum: Bernardi
Nieurventiis considerationes secundae ad
calculi differentialis principia, et responsio
ad virum Mobilissimum G. G. Leibnitium,
Amstelaedami apuo Johannem Wolters
iEg 1696 pagg. 42.. Sperabam me
reperturum aliqua in sci quibus scientia augeretur
qualio libenter aspergo disputationibus; praesertim
cum interes (et Dni Autoris, ut Methodi ejus quam
i nostra diversam focit, usum appa veret lilitat ut aliqua incommoda
vero tale nihil, sed tantum a me dicta varis  ut aliquid objil
Etradicti
ut contradictiones, vel erro et absurditates inde colligut, ones exsculpat
infirmis consequentiis vel alieno sensu obtruso. praesertim cum responsio si totam responsionem meam
exs exsculpat; idque vel falsis suppositionibus vel
visus cumviis viri egregii judicarunt me quantum necesse erat
omnibus ejs dubitationibus satisfecisse, ille ne in
omnibo
uno quidem sibi satis factum agnoscit. Itaque vereor
ne frustra laborem. Quare rediendam hic rationem
putavi, cur talis collatio continuanda non videatur
Objicit mihi quae pari jure possent Euclidi et Archimedi et aliis plerisque
Hi in demonstrationibus per inscripta et circamscripta
ad absurdum ducentibus, cum volunt ostendere
duas magnitudines A et B esse aequales,
excludunt discrimentu a signabile , seu ipsis A et B
comparabile, hoc est tale ut secundum numerum
finitum multiplicetur eas sufteret. Neque
aliud pro fundamento i calculi infinitesimalis
differentiarum summarumque assumitur. unde fit
ut inventa nostra more veterum demonstrare sit
semper in potestate, nec ullus un quam error
irrepere possit, modo mea ista de  comparabilibus
incomparabilibusque monita observentur. Nec desunt, deeruntque peusut fecte scentici qui hactibe impas
vete
deerunt viri docti qui etium subinde tales demonstrationes
in specimina veteri ritu in specimina exhibeant
onestin
ponendum;  nec praeter rem, nam qui scrupulis istis indulgent,
erum non esse nimia
nihil solent invenire; hoc ille Da. Antor p. 2. ita
interpretatur, ac si ego non urgerem certitudinem
Ia Mathematicis. Ego vero contra sonde saepe suasi
etiam ipsa Euclidis axiomata demonstrari, ad principia
indemonstrabilia usque, et nonnulla olim in hoc genere
praestiti. Scio enim hanc Axiomatum demonstrationem
aliorem ese qu an valsae putant. des si aeros
verbigratia cum Ecclides
probat diamee circulos
esse ut quadrala diam errorum
ostedit etiam apparet ex
demoes trattone, etiamsi
crculus assampretur major
firmamento ertorem fore
imo quantucunque, erroven
nol na net quidem notabile
ertorem peranitum
qua cusu erro si quis sset, deberet
notabilis ffieri, nullam tamen
et majonauantilate anqu tame
notabilis fieri, impossi
esse, ut aliqu
e tantil
atsig nabile vel tantilcus oriatur
(satis brevem utique) libello sud
itidem non magno adjecisset
potu melius judicassent ectore
et egfacile (credo) me ab
ejus acrsationibus absolossent
sed hoc ille e re sua esse
non putavit
et omnibus Gcometris
Nobis sufficit errorem
ostendi incompara.
biliter  reu
seu seu quovis assiga
ili minorem
in hanc ipsum usum
allata, ut appareat
Geometras non habere
opus metaphysicis ine
controversi  de Infinitu
et indivisibiilibas et compo
sitione continui, in qua
me vellet ou atocimne
orson. objecto can Dr. aulo
ubtalia aliis
Sane etsi
Etsi infinita et infinit
parva essent tantum enti
rationis docendi causa intro
ducta, o ut quantitates
sed fundamentum in rebus
habentia; uti quantitates
imaginariae, quando radix
quadratica extrahitur
exnegatiobs, nihil
hoc ratiociaiis hostres
detraheret, ut mea
Lemmatade iacomparabilibu
quae ides possunt
dicta ostendunt id est
d id quae tunto majoru sum
de errore micule tam
tant madona sumi parvo ua vel
ut ertor fiat miter assignato