# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0023 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068090:0023?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20 # Folio 12r, page id 00068090:0023 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068090&page=23 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068090/jpgs/default/00000023.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Lerbhilcun caret differenties tertiis, certis casibur carere etiat posse differentiis secundis, veletian oblinere differentias in infinitum contincatas. Denique etiamti differentialia altiorum cgraduum admitti possent, iis tamen in resolutione proble motum nunguam opus esse asseverat, cun omnia differeatiis primmis obtineri queant, quae differentiationum gradibus utcunque remotis legitime inveniunter; in hujus probationem adducit protlema de inveniendo sinu reclo ex dato aecu et radio, cujus solutionem Leibaitia nam per differeatias secundas ne- pertata, ipse ad infihitetimat, primat reduut. Pergit Da. Xieuventut ad sectionem tertiat, ubi objertiones suni a Celeb, Leibaitio non eo quo debebant sensu acceptas esse monet, se etim non dixisse, uli huic viro praestantisito virum sit, hanc aequationem differentialem deddx + dyduy =0 sumando produere = dxdx = L dydy, sed hamc aequalita sem fluere ex proportione aax. ay:: duy. ux positis cuva elementis aqua libus, quam Sdc. Berhonlle oct. 1694 pag. 264 exhibuit, quod teorema aureum vocat; unde ex ipta responsione Seibhitiana suppeditari novam initantiam ad vertus theorema Loc aureum; nam positis de seu curva elementis aequalibus cut in omnibes curvis sit axax aydy = dede, quae differentiata ex hibeat dxdax + dyddy =0, este dxddx = - ayddy, Led es theoremate Bernoulliano esce dxdax= dyaay, adeoque fieri dyddys = -ayddus seu 1= - 1 aut 2 = 0, quod absurdum. sectio quarta respontionem sistit ad difficultatem Auitiss. Leibutir adverius methodum Auctorit, qln huc surtinet (pontar quantitate finita, in nunero infi- quantitatem non este, sed tnre geometiia merum nisit, utpote quod per numerum infinitum in multiplicatum ne minimam quide datam quanlitatem exaequet; rejicit enim potettates numeri infiniti in tanguam in possibilet, ita ut per tum multiplicari posse gratis a Leibnitio assumatur. Jaterim ex pro positione hac Quicquid augeri potert, aut quo majus esse potert finitum est M quam quasi per se satis clara escet non demenitrat, mirabilia deduit; inter alia enim concludit 2m esse simut possibile et impossibile, possibile si 2 per m, im possibile vero si in per 2 Multiplicetur. supereit sectio quinta, in qua Acutor norter calculum suntr ad curvas ex ponentiales adhibitum ab objationibur scibtutianis vindicare annititur, eam interim gloriam D. Leibnitio libenti fitne cedens, quod esponentiales pritus fortan omnium Geometiis considerandas proposuit; quamois etiam Joh. Ber, poullius proprio marte Illonon monente ad hasce subtilitates penetrarit; ar bitratur tamen D. Kieuwentiit se primum observasse logarithnican posse ad aequationem redui contantem quantitatibus ordinariit, quae interceptarum applicatarumque inter sete relationem exprimit: aperitq subtangentium a qua litatet logarithnicae propriam demonitratam esce in casu tantum quo absciscarum elementa ex ponuntur aegualia, quo autem parto detignuanda veniat logarithmea