# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068092:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068092:0006?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 22 # Folio 3v, page id 00068092:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068092&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068092/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ut radu des decrescee vel crescentes vel deces eut desinavit decrescentes in spiralibut; paucisque prolabavit quae doctissimus Geometra Stephanus de Angelis fusius peculiari postea libro explicuit. qui cam nume qosdam numeros Wdallisi anos reprehendit, sed in quibus non erat methodi his patet Alithmeticam infinitorum diversum. sensu Wallisii longe alud significare qu Analysa infinito as in qua non numero quae ita se habet ad illam ut Analysis speciosa ad Arithmetican. seu Calculo differentiali jum qui ita se habet ad illam ut Analysis speciosa ad Arithmeticam Numericam aedincariam. Adjicitur hic Eclipsis solaris observatio exonii visa Aug. 2. (styl. vet.) 1652. Hevelio inscripta Haec excipiunt tractatus duo, prior de issoid Cycloide posterior de Cisso pisilum linearum EvDDVBEI, et corporum ()aTV6mId. quoad cycloidem res ita habet. Pascalius sub nomine deovilla dissimulato nomine parisiis 1658 hoc problema proposuerat. Dato in temicyclorde (primaria) cujus vertex C puncto quolibet Z, ex quo ducta recta ZY recta basi parallela axem CY secet in Y, quaeritur dimensio spatii (Z Y ejusque centrum gravitatis; solidaque ex ejisdem ezp conversione tum circa ZY, tum circa CY genita, et horum solidorum centra gravitatis; quod si eadem solida plano per axem bifariam secentur, horum item semisolidorum quaeruntur centra gravitatis. Quorum quidem proble– matum solutionem a praestantissimis toto orbe Mathema ficis supplex postulat anonymus, proposito simul praemio in haec verba: quisquis tuperias proposita intra primum diem mensis Octobris anni 1658 solverit et demonstraverit magnus erit nob nobis Apollo. Et primus quidem conseque valorem quadraginta duplorum aureorum Aispanicorum quos ipsi Hispani duplones et Galli pistolles vocant secundus vero viginti ejusmodi duplos aureos. Si lunus tantum solverit, sexaginta solus habebit Additae sunt postea aliae conditiones, quibus postulabas tur rem intra praestitutum tempus instrumento publico Notarus parisiensis Carcavio significari; sed cum tempus nimis coarctatum uppareret, paesertim pro remotioribus locis, Wallisius de praemio et formalitatibus minus solicitus rem ipsam per Kenelnum diuboum tavitem tunc parisus agente transmisit. Nemnia autem i proponente apud dominum ducem de Liancoup suit deposit Eaedum Etiam Lalovera ex societate jesu, aliique somtionem dedere praemium tamen ob temporis coarctati limites, obtinuit nemo, Wallisio certe nne responsum quidem fuit, ised prodiit labellus dispertatio Gallica sub ditu blico Histoire de la inscripta Roulette, in qua inventio cycloidis tribuitur Mersenno, dimensio spatii Cycloidis Robervallio caetera nonnulla Anionymus se supplevisse, ait. Verum itali multo probabilius Cycloidisinventionem Gatilaeo, dimensi nam nem Torricellio fribuere, cujus qui et suam primus qui saltem suam primus publicacit. Wallisius autem videns, se silentio praeteritum sua ipsemet edidit publicavit. Interea Wtennus curvam cycloivis in rectum extendit. Hugenius quoddam Agmentum lycloidis absolute quadravit Et longo post tempore aliud eiscloidis segmentum a feibnitio absolute fuit Decunia autem apud hominum ducem de Liancourt fuit deposita