# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068095:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068095:0004?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 25 # Folio 2v, page id 00068095:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068095&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068095/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dudum destinatum, soro tamon sit perlatum. Sic ergo de eo refertur. um numerus et sublimitas inventorum, quimus plenum est hoc opus, ea quae brevi simplicius eliscursu dici possunt longo super greciatur; ideo pro excerplis indicem quondam materiarum contentarum dare cogimur, qui tamon usu suo apud intelligentes non carebit, ut pulchritudinem 1O eorum, qua hic in medrum proferuntur non nihil agno scere possint. Scoprus operis est aperrre vias generales quibus penetretur in naturam omnigenarum curvarum Durditur ab autore n sectiones decem. Prima explicat principia calcuti quo utitar; (alcuti, inquam tanto admirabitioris, quanto facilius naturac con e venientius ad inventa Geometriae atque Analysi orinanae pro maxima parte maccessa nos clucit. Haec tamen Analysis nova cummunem supponit, quemadmodum autor siuem diserté monet. Discrimen Analyse prioris et hunes novae in eo consistit, quos Analysis ordinaria non tractat nisi quantitates finitas, nava vero in ipsum penotrat infi. nittum. omparat enum magnitudinum finitarem, dif ipdiss ere uas infinite sparvas et differentias differentiarum etr: Et ope harum quantitatum extraordinariarem detegit relationes quantitatum extra– finitarum orinaniarum intor se, quae ad infinité parvas se se habent