# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068097:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068097:0007?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 2 # Folio 4r, page id 00068097:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068097&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068097/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 76 lines, status machine # Lines: 76 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cit per punctum datum A transiens recta indefinita positione datat c o duae recta se in punctis T. B. occurcant duae rectae it puncto C, se serantes c CD. centro C, radio D, describatur arcus cirvuli DE secans rectam D + ADE directricem, in punctis D. E. Ex puncto D ducatur perpendicularis DF ad rectam TC et ex puncto Ep perpendiculans EM ad rectam c8. Datum in telligatur punctum A, et recta Ac magnitudo, ac proinde Ex puncto circulus in cujus circumferentiam incidit punctum C. data etiam intelligatur AD. rctaque indefinita circa punctum C gystata, secabit alicubi circulio tumerit punctum C, quia angulo TCD circu centrum P gyrato idem est si alia pe quadum ejusmodi linea deturo: denique data recta DF, dabitur. Etiam punctum D. dam ex punctus rectis AT AP, DF; AC; datur recta DC. et eodem peane modo, ex datis AD, A9, EM; AC, datur recta CE⊓ DC. itaque litera una eademque, sed duplicis valoris repraesentari possunt AT et AD item AP et Ag; ac denique DF, et Eh. Et quomam on Ex his ambiguae AP, AQ etidi potest, quia valor ejus hoc loco supponitur esse datus et constans; restant in cognrtae duae, A. T vel AB, et DF vel EM. aequatio autem per quam ex datis AT, AE, DF, AC, invenitur DC, ordinetur tum secundum ambignam ot Tvel AD, tum secundum am bigelam DF vel EM et mnetiplicetur secundum utramque aquatione ordinationem ad effectum duarum radicum aequalium, et praeter inventam habebuntur duae aliae aequationes quarum ope etidentur duae illae ambiguae, nec aliae restabunt indeterminatae quam eite Recte sia quidem et intelligi potest sumta alia AC, et alio quolibet puncto C. etc eundem calculum valere; sed una tamen ex difficultas superest quod hac ratione exprimitur furvae. sed none determinatur rectam C ejus curvae esse tangentem; unde cum rectae TC, DC ut si fingantur tangentes alterius cujusdam curvae datae ipsam curvaru in eo lori secantis; manifestum est problema non in finitis modis ductae intelligi possint, ta Et mior tamen, ut dixi curvam fieri determinatam, seu to restare duas tantum incognitas Nrsi scilicet dicamus non exprimi debere determinatum esse. magnitadinem ipsio DE. Necque enim B datis T, et EM DI irio exprimitur nam cidem feren quod ita videbimus: pospta infinite parvia seu redtae autem DF, et EM sunt aequales, sed puncta T et Q. ergo et rectae C 7 et CM. punctu potest probari eas coincidere itaque patet quia prout DE aliaatque alia essuuntur alic Thinc non nulli modo exprimi naturam curvae tac ejusmodi inquisitione nihil agitu aque etsi nondum desperem, indeo tamen alia atquealia fit curva, et si sumatur infinite parva Ac uind Quod si duabus ad unam eandemque; aequuationem ordinatis vel absasis opus est, non veniemus profecto ad aequationem, seu semper ad calculos illos nurabiles ratione opus esse. reflexos, quos tamen fateor, valde opera pretium est persequi, cum isi prosundas contineant et miras speculationes, quae apparent, cum duo ieitersissimis etastis viis quaeruntur. Veut tamen in mentem aliqua observatio, cujus ope fortasse evitari potest duplcitas incogiizarum earundem inspice figuram O. ibi tres sunt tangentes ACY an se OCB et GVB. Sive si mavis polygon regee ordinati intra suvam circumscripti latera moducta TCV, GVB curvam in punctis C. B. tancentia; catus unum pelygeni inscriptipoduct BCB. Appello enim polygona ordinata, quaecunque currae alieubi certa regulo constanti, inscribun tur au circumscribuntur. Centro V. radio Vd vel V2 describatur arcus circuli LD, secans directrice in punctis D, L. unde posita recta DL. infinite parva, poterit D. censeri ordinata curvae videndum jam est, an ope ipsarum ductarum TC, OCB. eodem calculo inveniri possit DV, quomodo ope ductarum G, B et et BCB inveniri potest VL. Tira Adtibitis scilicet perpendic Caribus AT vel AG una ambigua expressis, et perpendicularibus tam ex D quam quaesitae jungatio AV. ex L in ipsam ACB. ductis rursus una ambigua expressis. Ita enim si posten ea combigna dicatur habere duos ialores aequales eo niso dicetur puncta D et L. vincidere. ipsam autem CB. esse infuntee parvam (quoniam ambigua non est) reapse assumetur. Quod si jam hoc modit, ita eodem modo habebiu valor ipsius D DV vel LV. exhis ambignis, etiamsi signa varientur forte, modo ulteriori multiplicatine ad altiorem gradum, signa reddi possint eadem. (. ecce usum methodi meae, quam voco universalium:) habebitur aequatio in qua ambiguae duos habent valores aequales; et determinando veniri sed et aliud jam succurit remedium, ponamus duo ejusdem curire puncta, sed um ut et duas ACB, adhiberi simil in eunde en l’eadem poterit ad solutionem. celenlum intrare; videt. stumi ne duae sine antapre ntere eandtes atets