# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068115:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068115:0004?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 21
# Folio 2v, page id 00068115:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068115&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068115/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 92 lines, status machine
# Lines: 92 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hoc causa est, cur continuata divisio
non det sertem practioni aequalem, quando nisi termin
termim non decrescant. Iea n error non sr
costendi dato minor ostendi possit, opus est seriem
qua D
dcrescere et quidem Rufficienter
Hfine evera non plosedi falis divise
quod ergo attinet ad talem  seriem
= 1 + 1 + 1+ c erc L2 vel talem
2 = 242+ 2+1 et C = 2
quae deberent
esse inter se aequales cum tamen una sit
alterius dupla. dicendum est dcdum est
nullam esse hic aequalitatiem inter seriem infinitam
veltimo residuo, hoc loco
=aC. b subscribendo divi-
sorem D+C, ut fi al fractio
cer a per b+C prodit
dicendum etiam est, ab solute nihilum, non dividere nec multiplicare nisi ut tollat
posito o pro perfecte infinito, esse debere
am v ipsum vere infinitum
part carg calculabili, nempe partibus
Eoque modo respondendum esset ei qui o
onet hucchodos
giine ullo ed series respectu nostras
respectu, ex communi calculo
assumeris ut quantitatem, et utens cui axiomatis isto
nobus receptis, aequalia uni tertio esse aequalia inter se
sine ullus ad nostrum
calculum infinit sima-
lem respectu
et (2d0) quae multiplicantur per eam aequalia multiplicata vel divisa per
per eaudem quantitatem manent 
D 1-1 =0-2
170 = B  = d - 2 = 2, -1 22,0
Ergo 1,0=2,0 Ergo
unde ope axiom. 1. p o3 fit
et  C2 2) a =2-2 et (per calculum BHD
2, 1- 1 = 2 2 2. Ergo pe ex G per 2 to
Erequ per axdem. 1 tit nd)
2,0 = 170 Et dividendo (6) per calculum) = 1, 0. 7 20 - 1, 0
(90o) - 1. qua
O verum seu absolute sumtum in folentum gursus
e, id producto pero
seu si quid multiplicetur alibet
per
deut idem, nempe nihil
 Mulbrlicaa
regera non est unum todum, matiplia contrahendas. Ut ita licet imaginariae essent ra
CareL It Eo omnia non quod partes haberet
ultipliand rob 
sic ratiocinaretur
2 Et hinc per  aequ. 2.
est absurdum. Respondendum est;
C siu ut acc.bemu
et se e
continuata usque ad
seu non at
potest contintuere quantitate, quel a
 C ((0) 0 = 1 - 1
ali calculo non subesse
liceat ubivis tantunti infinituplae muitas nuper in Academia
ita ut se  sistere
ulli teno tao
eem ser
nec absolute infinitum seu omnia. Unde asolute seu on obo infinita cujus nulle 
est imo dabia si absolute mulum intelligatur
hoc calculo non subesse Eet multiplica
 Unde ger 3, ( fit
adeudo utrobique per
utrooi
 tandem minorquavi
e - ac 1l1-
ut prorsus follat
aloute; extensione seu quallitate  nempe
Eoque modo ei respondendum esset, qui diceret sive quantnso, det
 Ergos multo pliicaudo ulrobi
= quod est absurdum
hoc mado
210   ope ax. 2
ope ogaxiomati, 2 fit
e
=ac. 3, quae adjuncta
in fractione a sis
omniade (b4
nequ diff dividere nec multiplicare usi ipsum autem id est absolute infirit
et fractionem,
D LC
hoque modo respendum esset ei, qui
a
sic sd
513d ividas