# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068122:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068122:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 28 # Folio - , page id 00068122:0001 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068122&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068122/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. problema Magnum in data superficie minimam lineam ducere a puncto dato ad punctum datum extrema s Quia Arinima Linea quaesita debet esse inter duo puncta data debet esse minima, etiam portir ejus quaevis est inter pua extrema est minima. itaque idem verum est, etiam in portione infinitesima. sumantur ergo duo puncta indelinite vicina in superficie data et pon tun ipse adem et cum ab unenad aliud inficitis modis duapr partia autem intercect et portlo inqu et portio superficiei in quam cadunt, intelligatur esse portio de super ficies sphaerae datum superficiem inte osculantis. Linea anter minima a puncto ad punctum in superficie sphaerae est portio circuli magni. Itaque intelligi potest Lineam minimam inter duo puncta in superficie data constare ex arculeus excat circulorum magnorum in sphaeris osiulantibus ductolum. Potuissent etiam aliae sumi scrars tangentes, sed hae sunt determinatae, et maximo congruentes sed ex hoc nondum s res satis determinata est, Nam infinitis modis puncto dato ad punctum datum per arcus circulorum magnorum ophara in sphaeris osculantibus descriptorum iri potest. Itaque ut quod veram superest determinemus; susantur rursus e in superficie data puncta a sibi indefinite vicina, et quaeratur quanam ratione percduos arcus magnos duarum sphaerarum osculantium ab uno ad alium brevissime. iri potest. Nempe non semper duo arcus magni sunt in eidem plano seu in directum, noem directe eundo fovea vel vallis occurrere potest. Nempe Adeoque duo int B, (B inter quae ducenda via minima, et duo centra et 1C) non semper erunt in eodem planus; adeoque nec circulus magnus CBB cum circulo magno (C)(B) P, hmm exeu somenda ergo Datis luo non quomam ergo datis punctis B, (B) data sunt centra splcerarum iculan tium C et (1) odeoque et sphaerae. dabitur circulus inqua linea circula pis in qua se secant duarum sphaerarum superficies. Itaque quaeratur hujus linea circularit punctum p tale, ut arcus circuli magnicentro C descripti BP, et arcus altertus circuli magni centro (C) descripti (B) P summam faciant omnium possibilium, minimam. quod est determinatum quod calculo saltem nes pe senttesimali seu differentiali, quod est determinatum atque adeo calculum ad proprietatem lineae differentialem reduci potest.