# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0042?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30 # Folio 21v, page id 00068124:0042 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quotiens iterum dividatur per h, et notetur residuus secundus; atque ita continuetur, donec amplius dividi per h quotiens non possit. Ita cuilibet divisori ascribantur sui residui. Sed ex his divisoribus statim illi rejici possunt, quorum primus residuus nullus est ex divisoribus ipsius p, et ultimus nullus est ex divisoribus coefficientis summi termini veluti w. Hoc peracto sumatur alius numerus (h) vel ()) loco prioris h, et eo dem modo procedatur, rejectis tamen statim divisoribus, qui residuos nullos exhibent ordine coincidentes cum residuis alicujus divisoris hypotheseos prioris. Quod si conferendo divisores ipsius n, orti ex priori hypothesi t, cum divisoribus ipsius sins orti ex secunda hypothesi aliquis d (h) non reperitur divisor posterioris hypothesis, eudem habens ordine cum eandem habens seriem residuorum residum um aliquo divisore prioris hypothesis: formula proposita C A+ dividi rationaliter nequit. Sin reperiantur duo divisores diversarum hypothesium consentientes; progrediendum erit ad tertiam hypothesin assumendo (h) et inde ducendo (in), ejusque diitsores tractando eode trodo, rejectis, qui non exhibent residuos consentientes is, quos prio– + in quacunque nova Hypothesi ne ed potheses collatae jam dedere. Etaque vel nullus reperitur perte. quodi erso quamctus residuorum consensus; et divisio non procedit; vel reperitior consensus; et tunc pergendum est ad novam hypothesin.) uods int ergo semper habetur consensus, succedit divisio quaesita. Nempes si assumto quocunque h, semper habetur respondens m, qui peris ita consentire coefficientem, c termintnt infimum formule datae binae autem series aliquae Necesse est etiam binas residuorum. ut primus in primum ductus facta picultinm e et intimus in ustimum fariat ries ita sibi respondere ut appavat has est pose residuo, illos posse ete attimum faciat id (posit hunc esse ou summuum coessicientem unimi termeni formulae data semper, =siu vero consensuis, hypetheseest habeatur succedet omulae via ino ddiaiium tamen quia Formulum datai abia imo dutsiquia femu la ditenda siqu quia sempe uo nimu ivisibile re oportet phinc excepto casu quo vadratica est, ubi duae dividentes formali aequantur 6 a bis conti le residuorum conferisus. q assum trypothesi o pa non est qui prius ordne ine eries residuorum totidem seriebus resideorum cujustivet alterius hypothesee consentientes. Et devel Numeru residuorum unius seriet est dud rinimum formulas uidentes ea