# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0044 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0044?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30 # Folio 22v, page id 00068124:0044 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=44 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000044.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 28 lines, status machine # Lines: 28 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. itaque patet fore p+gh + rhh + 5B + + ht + vh +WH = m divisibilem per b + ch + dhh + et = n p+ q(les + Xssit) +5 si 3 + th) Y + VB) S + W le - hn) divisibilem per b + clhi) + dlib) relis3 = (n) etq(tit r suti) + s () F +(tt + v (t. F w (td - (sin) . . . . . . b + esti) t dssuistessu- sed nsunt sunt ergo n divisores respondentiam m; et insunt dati quae siti inter plures datos. Praterea b est unus ex divisoribus ipsius p, et e unus ex divisoribus ipsius W, si n et e sint termini summi. Itaq verus divisor ipsius in, qui sit n quaesitus, si divida- tur perh respondentem, quotiente iterum diviso, et quotientis quotiente, quamdiu li- cet; dabit residuos primum b, secundum c, tertium d, ultimum e, posito omnes literas esse affirmativas, et h divisorem esse majorem, quam b vel c vel d etc. Nam eh3 + dhh + ch +b = chh + dh +c + et ehh + dh + c = eh + d + et en + d = e + a et e=e ubi b, cid e sunt residui, si sint minores quam n k h. Veri autem divisores erunt, qui ex pluribus hypothesibus h vel (h) vel () semper residuos dabunt eosdem, ad eoque et hi residui b, C, d, e, veri erunt et ha- bebuntur: adeoque habebitur et b + Cx +dxx + ex dividens formula, qua desiderabatur. Ex iisdem patet et alia Methodus, ubi nil refert, quae sint signa coeffici- entium, et quae sit magnitudo ipsorum h: modo h assumantur progressionis (n), (2) et et Arithmeticae, velut - 2, - 1, 0 +1, +2. Ita enim ipsi veri erunt, qui combinati dantseriem, cujus differentiae prime, secundae, tertiae etc (prout dividens formula quae sita est primi, secundi, tertii etc. gradus) ex hibebunt quaesitas b, ci d, e, etc Sed ita combinationes plurimae, et tentationes imutiles instituendae erunt quas nostra methodus abscindit: et eadem opera divisores formule cu- juscunque gradus defimuntur, re omni reducta ad divisores mumerorum