# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0233
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0233?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30
# Folio 116r, page id 00068124:0233
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 117v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=233
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000233.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 92 lines, status machine
# Lines: 92 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

petrus Noniuspamus notaort radicem esse divisorem ultinai Termini. cilat Camillus Glaiosus
Invene Cartalea regulas Aequationis ubicae occasione dispuiaationis cum Antomo
Maius florido scipionis ferrei discipulo le
prefece de ocogaute de devin adoité à son Arithinetius: jeaa de regiomonte
dit d quoi vii à la Bithiolaeque Vaticaace sous lest 1 livres de Diossante dont nous n’avons que 
Ab. Qurandu in additionibus ad Arithm, eevini sut finem divesanti  ait
addere se velle singularis praxes nondum ositatas, ut explicare augeros oratiorales
magua praecisione numeris non magnis, ex. gr. sectionem radem lonae semngutorum
linea in extrema et media ra er sit serces 8. 1. 1. 2. 3. 5. 8. 13. 2), ubsi quilibet crumen
sequens aequatur duobus praecedenlibus, et 3. Diber 8: 13BCH. expriment hanc radem eo
exactius quo procedes longius et 13. 13. 21 salis exacte dabunt latu penta latera Triansalia
rsosceles crjus angul sit pensagonalis. sic 12= circiter 377: 408:
constitioes quorundam tinansulorum in numeris ravalibus ex Alb Gprardo ad tevinum
sablensa calera Angulam conmprehendentia
644V
36d + 3 d +b
yprehendentia
b22
bd +6
2bd
aut 2632 2 1bd , 242, s
ang. 90 grad
ang. 60 grad.
duae mediae prop. percirc. et parab. apud
Greg. Glo. a S. Vinc. prop. 250 de paraban
Lmit hausem modos ostendit variandiustinctives perconica, exhibet mininam ad secst. con. opedatae fnices
reddat raioem resularum Hinddeni. Iiniso dit piquo mlacst, waum mysie ms dertodes seris unzugnis ansassits
Aldebra de Grave ueiles quaestiores et bonae constunctioes est magis incipientibus
Ex quarimi Euclide R soluto, qui cum reliquo ejus cursus silosoesieo lugdum editufo
T circulus AB diangter producta TB tangens circuli = BC erit  Hyperbol
AC secetur utlibet in E. sint tres somicirculi ABC, AdE, CFE.
sitque angulus BC ad AC rectus junge AB. CBsecantes circulos
incensi  in d et F erit ratio CF ad DA Trplicata
rationis CB ad AB.
d9: GH:: Di: H1 vocal hocspeu. a S. unc. lineam secare in extrema et medra raioe
proportionali
Ad, EF, GH, ik; sunt in Analogia continua, idem DE.
item DE, FG HI, XL.
rilugulum rsoperimetrorum maximum esse sosceles per Ellipsu
Rstendit pGregorius prop. 30. 8 Ellipsim et prop. 144 data basi agregato lateu
altitudine constint Triansulo per Geometria plana demonstrat p Ellipsin ecte
dennto cila ili autor Indiani. iba Bombell. praegatione
datis punctis A et C invenriae punctum d tale in recta AY, ut Ad, et Cd sintae quales
facile fit juncta AC et bisecta in F atque inde perpendiculanter educta Fd, quae ipsi AE
doccurret in d quaesito. Hoc per calculum sinon cam proiute appareret
Modus datis ducibus finuris invemendi propiietatem loem. Ducantur earum aequationes in
invicem, et productae aequatio erit ad utramque mnvam, et ductae inde proprietates al
nocae
cerunt propriae ambabus solis hens exclnsigum  ropitetos communis differaenera generalis. adeu dmots appcicibitet
utite erit distinguem in prosflenatum figuris tres species linearum, eas quae serviunt ad
data seu quaestionem intelligendam, eas quae serviunt ad constrnctionem, et demii eas Ead demon stirve
Mons. Mariofe me, dit que quelques ans croy ent que des arques a publre l’ontige
la perspectsve de M. Aleaume comme la scenne
osselinus recte notat quod fit cubo in serpsum dacto non debet appellari cum
dicphanto ubo-Cubus sed quadrato (b,
Methodus cnvemendi Thesrematu: quarereq
aliquid difficile vel impossible
verb. gri. quadraturam lirculi c algebraicam) Methodo plansibili
Greus. a G. vin centro demonstratio linearis quod in parabola a Circulo soto ladices ve 10e aequales falsis
intuitive demonstratur restam unam ad duas parallelas facere eundem angulum, quia
duae parallesco ende finitae in sediscerni non possunt, nec proinde in respectu ad recta cinus partes etm mndiscemnlite
Methode d’upprendre aisement l’Alyebre parpeoblemes sumples proposés par oidre. M.
je servoit de Gregoire de s. vincent et faisoit chercher  theoreures à ses discaples per caleula
davenantu problema seu Magnum Apollinem Gregorianum de quo Gregorius dixerut
magnum Apoleinem fore, si ad gradum inferiorem 30mo reducturus sit, solvo per gradum
nonum, Est: suum data summa quadrulorum, ilem euborum agrissionis qeometricae invenire terminos
calione, et numeri res homogenea. Adde huc quo rentes replicatos et coem divisore
de signis ambiguis et methodo universalitatis. Fe majus e=
majus - minus.. =, aequale = voco copulas; et +, - + voca signa. utraque possunt esse amligua
les dest Etram distinctiones magni momenti sunt in Ancilysi seu vincula
in XC oriri Ex f-c oriri
8 = fx - c. O et O esse = bF. Hinc, deinde id en demonstro cum non est X - b = 0
duae origines impossibilitatis, una o magnitudine ut = 3. altera a situ ut cum juncendu
in cinou quantitatem et s. Circulo demen Turaginarie patius dici possunt posterores. dimensio
circuli per Hyperbolam imaginaria
est aequatio vel cnggmariu vel ordinaria fit enu
S-a = S- b non est imaginaria nisi in 116
a = b
ee = 1+ f. 3
3- 8 = 1 + - 3
dania possent reducdad divisiones connunas. sit: a: b: C + d: e: f +9: h: l  reducere velis
prodibit aeflh. + bethl + bceg =
eo tostene. Ncalub partem
constructiones
deppareuit in divisiona expressione apparent 
eo posterior in calculo prorferenda, ed si ullv s atie
aret:
ie m
quic
etiper
lineares.
verdis ots aliter derea