# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0236
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0236?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30
# Folio 117v, page id 00068124:0236
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 116r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=236
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000236.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 99 lines, status machine
# Lines: 99 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

deletro inter calculandum diversis notis ut appareat quae quam deleas
Tabutae pro divisoribus aequationum rationalibus pro  condivisoribus
alentus Analyticus per examen povenarii, pro negativo sumitur oplemeum ad ouarium
 duas quastibet rectas Exparalle as hobere punctum coe demonstrari  ex interm
natis avn. den terminatis. Ergo pidentur infinitae q extensiones esse reales sed d
cujusq angulos exteernos esse qualnor rectis onquales
riclamentum est
rat salculi generatia) utrum sevi meli
n. in possint atque costini pioblerauta ope linea Canonicae seu sandiis simul
in lipea expresi omeudo tractando nugulos ut incognuitas seu utrectas. vide ib
in probl. Sipenpum inveniendi contresdatos fangat nonvidet ubsolutum vario sunt
diversa
coschedrasinate Efferentrae linearum quibus infiguraum ductituntimur
pro exponentibus derivationum non potestativarum t b. Y. Y (10.) si W0 exponens
et O certo modo fiat ex b. r. r. ut si b. r. y (id) = c. r. g (20) quaeritur
an 1 set quantisas in talibus an solum Metaes sica relao, in lociguthmi evenit ulsit quanti
roolliscanae interporationes spem facunt aliis quoque derivadibus respondere ins losunthu
in demonstretur Angi rectum recto et aequalem siderandum quemlibetantulum
cuilibes esse posse deinceps, recti enim definitia est ut anguli demleris sint sibi aequale
i habeamus quantitatem, v. g. aeream cotu circuli, vel  certi sectoris, bis, per aequalione
infinitam unam vel plures aut finitam  infinitam et eadem traberi pb perfinitam
assumenta est finita indefinita, eaque debet habere cuju altera divisorem communem, vel uo si
ursa  non est divisibilis, devel alteram illam infinitam posse dividere verum
incidimus in novas series numerorum infinitas si volumus obstin destructionem resiductum blinere
quia cormus uno tantum puncto fixo pt moveri pluribus modis, hinc duobus fixis non pt
tolho omni ei motus sed reducitur saltem ad unum hinc probatur possibilitas rectae. erio
utem puncta assumeu solu esse non possunt et debet transitus du cum nulla sit ratu pro ipsis et
semper in continuis eatur transitus ab uno ad aliud
sextremum absolutum, susul superficies corporis extremum est) a quo nhil satuo exhemidimi pt
lectio duorum corporum est necessamo superficies cgnloctus potestetm esse retel lineo vel punctum
eadem quae sibi uvicem substitui possunt salva veritate, it interection, omnim dicmetroxes ynderique
secus discrimer generale eorum quae simul percipi possunt, hincs duo non simul ineodem loco
onginae etiam sunt duae horae. Consrtia hoc sensu, quae in illis quibus coexistunt
permutari possunt sine ulla aliu mutatione coexistere intellago ora quae sunt ejusdem seriei
rerum seu universi, etsi non sint eodem tempore ex istentia
Serminatum an quod descubi pb. an cujus considerandi rad pro aliis habetuu ex data
Ex pluribus quibuslibet determinatum est aliqua tertium, quod ad ipse suae relaois solum et
Recta est linea determinata ex duobus punctis. Recta est possibilis seu datis diobus punctis per ea dico
recta. pars rectae est recta. Datu una recta pt duci alia cum ea habens punctum eve
recta, est minima inter duoeptema. Duo recta aequales sunt conginae duo quae libet rest a
sine similes recta quaelibet tota applicari pt alterum non minori. Recta quaelibet super aflera
moveri pe.
duae o plagae seu falies ejusdem rectae sunt similes inte
concurreples puoducta se secabunt
habere possunt
dua recte
duae rectae indefinitae non Etit nisi ununi punctum pot
punctum q est quod in spatio simplicissimu: spatium excensoum absolulissimum
eoru, quae ad extensionam pertinet. in spatio sota extensio, puncto solus situs. Si
Mul tria puncta in eadem recta distantia inter duas estaliquas est summu reliquam
duarum distantiam
planii est superficies tribus punctis de Ggrminata duo diversa plana
non possunt habere pum inA rectum coeu pars, clam est planum d plana inter eosdem termi
1 charncteristica ex primere, debet circulum in se redire
no rectae habentes punctio ve sunt in eodem pluno si rin puncta ABC non sint in una recta
nos cuclusani minima est
ethra puncta C. B. d sint in una recta, tunc tria puncta ABd non eruut in una recta si CBd iuna
recta et ABd in una recta, erunt ABC in unarecta,. in triangulis sit dB, BCd + CdA= ABC
erunt qualus puncta A. B. C. d in eodem plano non in licet propositionem invertere
siduam
rerum captus congruit quantum ad determmatem suffieit omna congruunt, idemest de
mulibus seu quae una determinando modo similia, congina, eadem, erunt et alius
A. B. B. A
A. B. C. ∞. d. E. F. significat Aa d. E. A. B. ∞ d. E. Zc.
determinantia lineam possumus exprimere majusculis.
punctu
A unita ad B. d ergo A. B. d
est unica ad B. D. et contra A B, d unica ad B. d ergo A unica ad. Bd.  sic B. d unica ad C
eoi
A. B. Hunica ad
Ergo, A. B. C. unita ad C.
unium
potest enim dup lex esse C. et fiet A. B. C unica ad C. D et A. B. (C) unieo ad (CG. d
ad pia puncta in eodem plano non habet eandem relationem unicam i sunt in una recta
idem punctum in iiniversum ad puncta e non habetsanicam ralaoem ista 4 puncta sunt in eodem plani
Ne nisi duo dari possunt puncta eodem modo s habentia ad termadata. In penno non
usi duo possunt elari puncta eodem modo set habentia ad duo data
AB. uni ca ad C
nons indescquitur ergo A. B. d unica ad C. d: sed videtur sequi A. B. C. unica ad C. d ergo A. B ungad C
in superfiere finita, dnec pts linea infinitas
si line quaedom in aliqua superficie ducatur
earmque in duas partes secet, non pt alialinea in eadem super ficre ransire abum par
in aliam quin priorem serele.
quantum ad le
idem est etsi b linca pris, non absplvat sectionem modo
naseurem salis absolvent seu ut noela posset. portuo  superfierei
espectu cuiinom quod adix imus sit verum. Extremum superficdi vel corporis in se redit. Qoaqe
nesta linearum simplicissima est hinc pe facies non differunt
partes sunt ortequi sitato
inmediata i quae quae in recto, ut deus hod virtus Esi pades unius totin eviter tamen requontur
s quementra aliqua cum loto, agnitudo attribulum rei per quod cognosci pt utru
des aliqua provosila sit ejus pars vel aliud ho mosenem ad repertinens), et quidem tale ut maneat
licet partium habitudo inter se mutesur
vel Magnetudi est attributum quo iisdem manenlibus
romogeneis (potiu congeneribus, adre perganentibus sub quibus et extrema ut punctu coprehendo–
cosinis maivet idem e Magngludo qua duo similia discernantur Ratio est
mulius quo Had
amem quo exprimitur magurtudu ipsius t. posito B este unitate. Mappitudo es namem rerum
oventi es alleri