# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0301
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0301?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30
# Folio 149r, page id 00068124:0301
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=301
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000301.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 90 lines, status machine
# Lines: 90 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vide
Haec methodus quae nihil novi praestat in ordinaris
ur aliquam spem facere in transcendentibus ad quadratura
speciales, quas a minimo transcendentium formularum pendere, alias et
n
ntista
cestensum. sit Logarithnica HFY cujus asue mptola primaria ABX
sit AH a, cujus loo. 0. et BF, b 1, cujus loga AB logarithmus et AB, h.
et loy ata
et AX, X at XY, y. et subtangentialis t. log ipsius ABF ad AH, seu
log. 1 est och ab log. b: a est R:h se  AB ad AB seu h: h seu 1
et log. gia est AX: AB seu X: h= logpidadeoque y: a = b: a X B. Ruesus
constat esse dgos= x. F et lg: a) = X +h al 
et denique ex subtangentiali, fit (dy: y = X: E. Hinc log (yca) = t sdy: y ih
in Asymptota AX, sumatum punctum B, ad ex quo ducenda sit minima
PY ad curvam. fit XX- 2WX + WoW+ yy= mm, seu fit
aab. d + XX ∞ ZWWX +WWW = nm. itaque _ sum datis punctis A et p,
adeoque ipsis a, b, h, eo, sumenda est X talis, ut valor ipsius nm
sit omnium possibiliam minimus, et habebitur relatio inter W et X.
n T Es jam aa b: a = mm = (2 (H - X) fiet ulique
vel inter m et X.
2X: h = log. (M + W - X) + log (m - W LX), seu fiet
2X =  maro -x +  S matotx sea +
Ex
ex
+ +
mec R m W+X
et differentiando ob minimam, evanescit ax, ut h, et fies
2 =  -10+X mtio -X Unde prodit 2mm = 2XX + 4 WX - 2WVW ~
aequ.
(mE) + Wt - XF (= met Wt - Xt
seu fit XX = 2XW + WW =0 ubi pro um substituendo
DXt + WF
=mm
XX - 2WWX L LWW = XX - 210X + WW
4 yy
valorem ex aequ. e fiet
seu X t = yy :, W - X
quod scimus esse verum. Recte ergo procedit Methodus
= 1Xt +WF
sed mirum non est novi nihil prodiisse, hac rera, quia
reapse dum differentiavimus, manifestum est nos recieisse in.
methodum differentialim, ex qua jam duximus quicquid
inde daci potest. Videndum ergo an non alis partibus
posset aliquid obtinem, et primum si aa b: a + XX
-20X + loco est quantitas reiliea monadica, s
minima vel maxima, etiam demta Wt WW  monadica
X:h
resituum euit monadicum, adeoque aa b:a
erit tals quantitas monadica
+ XX = 2WX
si ex XX∞ZBR + CC ducta in aliquam aequ. transcendentalem
liceret formare aliquam similem datae transcendentali, haberetur
quaesitum sit
b: aX.h + qX + aY, ducenda in ipsam
XX - 2CX + ee, prodibit aa XX b: A _ L: h = 2e X aa b: a + ce a a b: a2 =E
(=29 X)
=0 omittamus q, et
+ 89C)D + aree. O et sit gy =
sitaau y = aa XX b: aR C C- 2FXaab: a  h + ex aab: a  + ag
Uinde ex ad XX = 2aaWX + aa W0W 4yy. fet aaxxb.a2fXaab  fau b. a taaxx 2 a vX + aauw
cuvo
aamm
et compa lando aequationes 8 es  fiet
et Y = a et W0 = f f et a aff= aass - aamin + ag, seu m= sag +a39
aum
sed in pe male, quod ita e W, n, fiunt constante
uem intam in finem alhuc ostituenda irit agnitio impostibilium ex seriebus.
X = W = mm- au b. 
patet si en minor
quam  at. B
oriri absardum.
tag
sed pr non foret
major quam X
Ad 
on ideo in
carsu minimae BY =X
non hebet altigere
pY altiruere AHY
sen X non debet posse
inveniri ex WV et N
tabisque assumi M.
Et ut e incipiat esse
impossibilis..
Nonon igitur
omne absurdum quod
oritur determinat
Minimam vel
unam