# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0302 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0302?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30 # Folio 149v, page id 00068124:0302 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=302 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000302.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Are de osteadratura speciaei supposito mminae calculo dudum novam inveni rationem pro determinantis maximis et minimis, independentem tum a radieibus aequalibus tum etiam a nostro calculo differentiali. Nempe oritur ex principio impossibilitatis seu ex quantitatum imaginariarum. Exgr. incipiamus a simplicissimis, nempe a recta perpendiculami ex puncto dato ducenda ad rectam. sit recta AX. A) ad quam ex puncto dato p, posito in recta AP, ducenda normalis px pY intelligatur factum, et ex Y in Ap agatur normalis AX centro p describatur circulus quicunque secans rectam AY in punctis duobus M et (M) ex quibus ad AP. ducantur mona normales mas Sit AN, X et NM, y. Ob recta AP et A A MM) positione datas datur ratio AN ad NM, seu X ad y, quae (M) (N). sit ria seu fiet X: G = r: a rursus quia datur AP, quam vocemus W, exit N pit W = X etia et p. M seu p(s2) (quae aequales) esto m, quia debet resse minima; ergo ob circulum cum sit PN qu. PN. + qu. NM = qu PA erit WW + XX - 2WOX + yy = mn, et quia ob rectam pyy = aaXX: YY, fiet WW + XX - 2WX + aaXX:rr = mm, valor ergo ipsius um erit minimum. Videamus ergo quandonam data datis et W et a: Y, inet fiat m nimis parva ut circulum attino radius pM seu m, centro p descriptus rectam AM(M) att AY attingere non possit. Quaeratur X ex con- stantibus ex monadicis, gemina, exmonadicis, constanteu abus pho data Wd, et quaesita m, fit fiet XX = 2WYY X +. aa+rY et mn+B amm 2aarrmm L rmm = mmrraa +mm-Wu raa ao r + r u) emp a + 2aarY + Y patet fieri X Pr; a ) Y( X = 18 iorr + r Immaa + mmr -1o10aa ergo fiet x impossibilis si sit mm minor quam rolaa:, aa t rY a itaque fit minima mm qua aequalis ipse vvaa; aa+rr se seu m quaesita est wa: saa+trr pY sive M est ad i seu AP ut a seu AB ad AC seu Laa+rr) minima quod verum esse constat, nam X Worr:, aa + er, seu X: W= rr:, aa+ rY Aad Ae rursus ut rad taatur ergo AX ad APst ecti ut V tus simul X nde habet es osa preip e+H prco aequatio 2ax = gy aequatio autem ad circulum ut ante est WVW + XX - WoX + gy = nn, fiet WW + XX = 2WWX + 2ax = mm fit XX + 2 - W)X + aa +vv - 2aW = mm C= W01 + a a FW01)- 2aW seu X = 1 - a + S(mm + aa = 2 aW) ergo casus minimae es vel maximae (hoc loco) est cum mm = raco -aa, seu cum X = W- a. quorum utrumque succedit, et hinc patet X P esse a sit paraboloeides vel Hyperbolocides quaecunque, et tentetur res in i ubi non assurgit x ultra X et X, quo s habemus + solution ex tractionem radicalem. Sed videamus an compendium exco- gitari possit ope Legarithmorum quod tendat longius quam eae quas habemus ex actiones si ergo A3 = age, fiet auw +axx = 2aWX + X = amm sa seu X = amm = a W - X seu ilogX = loga + log(m + W = X) + lon (m - W +X) seu 3 (dX:X = log a A - SdX: (m +2X) 4 sdx Dem - W + Xx). seu 3 33X = (1: M+ WaX) 4 (11 m - W0 +X) et fiet 3 mn = duW +6WX - 3XX = (MX +WX XX (= mXt WX - XX quod move parte linno autam Wt modi Huddeniam etiam 0, 1, 2,3. Itaque Raoem X3 + pXX = 2adX + t XX = L 10x qaloo = 3mm - 316e0 + 4 wlo = 3 mm + Wiv QmM in XX - 4loX 4qu prodiisset, multiplicando, aqua rede proteset ieut dre abetu ratio iter m ptlo, adva et _