# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0329 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068124:0329?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30 # Folio 163r, page id 00068124:0329 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 162v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068124&page=329 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068124/jpgs/default/00000329.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 103 lines, status machine # Lines: 103 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Dide finem pag. Sequentis, ubi vera deniue rati et infallibilis methodus proposita est Quae in en praeterea excellit, quod traniferi potest ad numeros. Nam si quaeritur summa omnium as1) exempli causa, bunc tantum in numeris tunc quaeritur series polygonicussdam seu figurae y) multolaterae tum ABC DEF, certam regalam habentis, ata differentiae latemmu ordinatarum GC, HD, 1E, sint i progessionisNam consideran dum non serem ordinatarum adjectitiis istis angenidam ad polyzonum compleatur ac tum demum perpendicularm posse duci pc. ideoque ab inventa figura seu seue polygoni seriem horum tianeulohum addititiorum postea subtra– hendam, et ita habebitur perfecta nuncorum cosigmarum conciliatio 31E - , vV + 2v. V X 12a - va B70 3y - , vy + 2v 2y + ay - v, at B0. sine cy- 40y + 2V, y, 42y -v, at, + 2y -v, y 2at- Vy2 + y 7 ∞. Ergo P5 2a4, et jam supra V Xa + y Ergo Xyp 2a quod praeclare perfecteque successit; constat enim et dudum a me via synohetica deprehensum est, differentias applicatarum hyperbolae esse homogeneas applicatis hyperbolae secundi gradus Video ergo hac methodo exilum egregie reperiri (Error fuit) Mriod tamen ld processysse lum sit neglectum a me aliquid nempemit orperhatio reliquorum lenm noum per 1. 2. 3. 4. 5. 6. An foree quod aequatio quae jam continet duas radices aequales, ut est residua illa setion ablato rria ea+1 ut opnor, quia V, pariter et y sunt duplicis valoris, sed res exciriendu accuratius. 2a2 2a s V+B ra +y Forte phrore illa via absolate habetur summa, ut numeris quoque applicari possit funt enim data series sumanda C vr non 2βa etsi in Geo- Bae +By ea aquivalean y+By. illud interim miror summon data senem fusse summandum frasse: 30 et tamen neglectis multiplicationbus per authmelicam progressionum reperii quod fuisse deberet 2βa quae omni opus habent exacta inguisitoe. AV + a. xpricundum an in methodo communi tangeulum liceat non y tantum sed Y B suppone pro incognita duaorum radicum: Ey. pat. (scholen. paus 246) aequatio parabotae determinanda ad duas rudices est. y + ry = 2Vy + v-cs 0. ordinaoit ille secundum indeterminatam Y, ordinemus nos secundum indelerminatam V fiet: V - 2 vy +qu et comparando cum v = 2ev + es, fiet V +tBy. quod constat esse falsum, V+ 62 a GraCY Y6+ a, fier: abe v a Cay 2 a el 2 ay + 6CY a 2aY u et divisis omnibus per v - y, fiet 10 ∞ unde post mnlliplicationem Aichmetic, sit: 2 v a - 2ya, - P- Y, B, y 3 F0 +ry idem evenoret multiplicata aequatione per 2. 1. 0. fiet enim 2v = 2V Y 40 sive yHv. opus est poinde a ut ladem cur iia non procedant investigemus. Inioj am invenio videoque ipsam V non esse duplicis radicem valoris considerata figua tesii prg 449, et cuiu nier Aea at tum ta qum Mmrpt ynp. = ex + v avy 2y-x1ory + 4v vel posavf Lv Bvy+ v av 43 m 2Y - v Unde divisione vy facta EV vel restitutis e 2V + 3 +Y + a +77 omnibus ev 10 e super vrrortistra +a y aq v. 2ay. , + fie D. Jam supra Ergo 2X p