# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0010?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1
# Folio 5v, page id 00068125:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068125&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068125/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

qui
veei ingenii et doctrinae opes suae gentis.
velut in compendio nobis Romae, praestat: 
et  Mathematicis studris a tot jam
et ips
annis excellens, multa haud dubie utiliter
admonebit. Neque is ego sum qui docere
insignes viros sed  suarum potius
cogitationum admonere velim, nam si usquam
platonica reminiscentia laere in illis
certe locum invenit, qui ipsa multitudine
praeclararum cogitationum distracti suas
interdum opes in numerato non habent
Sed temporis ratio habenda est, et ad rem
ipsam veniendum itaque cum philomatho
mihi  itaque non tam ad ipsos quam
nonnunquam, et nunc maxime sub inittum vertam
ad elicoathum hunc sermonem vertam
parinum
inprimis-
Cossidebat autem prope me perloraths invenis jam  Geometrica doctus
Charinu
invenis maximae expectationis et Mathematicis
itudiis jam imbutus, et capaci omnium an animo
maxima quaeque promittens qa
e euem cui si satisfecero profecto et
vestrum mihi assensum promitiam. Nam ille nondum imbulus opinionbus
ille praejudiciorum expens unam rectam rationem
quae in ipso purissima emicat, secum in judicium
feret. Sed ut uli haerebre ego, ubi tamen
haerebimus, ubi aliquid transsilirs, et nobis
indulgere videmur, opem atque admonitionem
ae ab illis flagito, qui non me minus
H
quam illum. t
Chario
p rubore suffusus ad inexpectatam
compellationem, negabat sese personam aliquam
 in tanta inquisitione sustinere posse.
Et instants me atque animum
Lubiniane
addente, tu inquit  mihi Malherbae
similis videris nobili Poetae Gallo, qui
versus quos composnerat, non ante probabat
quam proferebat, quam ancillae suae praelegisset
ab eaque intellie intelligi probarique vidisset;
ita me omnium rodem, velut apedem lydium
vis adhibere claritatis in docendo duae. Ego
multant in cxentplo interesse, et longe aliud
ridens multum exemplum a nostro non minus abesse
dicebam, quam ipse a Matherbae ancilla distaret
neque enim de verborum usu  quem et vulgus
discernit, proesertim apud hallos, qui pa inter poesui et prasam
vocabita
qui poesin propria eba phrasesque habere vixhodie patiuntur;
quos hicadesse video sed