# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0042?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1 # Folio 21v, page id 00068125:0042 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068125&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068125/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DLatonica reminiscenria in illio cerre Locum invenit gui ipsa multitudine praeclararum cogirationum Mneditudine disbracti Puas interdum opes innumerato non habent itaquenon ram ad ipsos quam ad Charinum huno sermonem nonnungua t et nunc inprimis vertam Erope me Charinus juvenissam Geometrica Doctus S capaci omnium animo maximaq uaque pronin (ens Aeui si satisferero inguam pros ecto et nestuum miti assendum promittam. nam ille nundum imbubus opinionibusunam rechamrationem quae in ipsque puvissima emicat, secum in judicium feret abi tamen haevebimus. ubi alius uid trangilive, e nobis indulgere uidemur openo atque admonivionem ab illis flagiborqui non me minus quam illum docere possunt. (parmus rabore suffusus. ad incapecbatam compellationem, negabat sese personam aliguam intantâ inguisitione sustineve posse. ingrante me atque animum addente, du inguit, Lubiniane mihi Matherbae similis uid eris nobili poerae gallo, qui versus quos composuerat, non ante proferebat, guamancillae sua prcelegisset, abeaque intelligi probarigue uidiss et, ita) me omnium- rudem, velut Lapidem Qydium uis adhibere claritabi in docendo tuae rego ridens exemplum anosrvo non minus abessea dicebam, quam ipse a Malhiba ancilla distaret, neque enim de verborum usu guem et nulgus discernit, praesertim apud gallos qui poesin pronria nocabula phrases quehabere uixe hodie ratiuntur, sed de pondere verum agi, et mediradibus quibustantum nobiliores animae capiantur. resvimamm rescivantem Charinum, Y vel ided tanto difficiliora ase peti diclitantem tum cae teri, tum vero maseime; Quatesronino