# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0090
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0090?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1
# Folio 45v, page id 00068125:0090
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068125&page=90
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068125/jpgs/default/00000090.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Neqe perse fur revera itro casus.
Et dicet congrutent inter se haec duo A percurrere A2A
et B percurrere iB (B, abstratendi et B percurrere β32B,  quia licet corpora et spatia congrant, tamen tempoiae quali
on
haec duo sint inter se diversa; non tamen congruunt
posit tempora, nec adeo congruent toti status.  percurunt
num B percurrit F 1BB vel B2B tempore ipsius _ dimidio ejus quod impendit A in A2A
rectam
compunt casus
Habemus igitur tres status completos tales Apercurrit 1ArA. C A (1) percurrit rectam 1A2AC)
tempore TE + EM(2); Et B(ispercurrit (B( 1B (3, tempore FE
rectam 1B(3 (1) tempore TE (1). Et 6 postea B(1) percurrit β2B(1)
mre
Er quibus casio rimus voceturx
tempore EM (1). Unde si ponamus, idem corpus Tandem rectam
vin imo sit recum
dimidio tempore percurrere esse Unde se ponamus iisdem
positis spatiis et corgoribus potentias esse recipruce ut tempora, s seu directe ut velocitates, sequetu
eque sus duos posteriores esse qua duplos in valore du
 qua quemlibet, ex casibus duobus posterioribus aequivalere
plo.
duplo pridris, adeoque embos posteriones simul quad Nam
eoque ambos simm
Bpercurrere +Bβ + B (1) sen B(1) per currere rectam 1Bβ (1)
tempore TE (1) erit duplo plus majus, quam A(1) percurrere
rectam iA2A (1) tempore TM (2) seu corpus percurre rectam
tempore dimidio duplo plus est quam corpus percurrere rectam
tempore integro. Ergo itaque cusus itaque corpus percurrere rectam tempore
dimidit, et postea idem corpus percurrere aequalem rectam
iterum tempore dimidio quadeur est, quadruplum est corporis
id est, corpus percurrere rectam duplam tempore eodem)
quadruplum est corporis percurrentis rectam simplam
tempore eodem. Et quod hinc sequitur duplicato tempore
duplicata ve velocitate, potentia quadraplicatur
CCHA ) Videris me velut ppraestigiis quibusdam cirumvenisse
circomvenisse. LA v Vereor ne sophisma sit ) Assumis ejus
illi simile, quod ego sum, tu non es. Ego sum hymo, Ergo
tu non es homo. Cui non melius res pondere potes, quam 
jubendo ut a te incipiatur. ite ute ta sud
Humens quo Lubinianus
pari enim jure quoto considerando aequale spatium asforis
sumendo diuidium spatium aequale, et dimidium tempus deupla potent requirant duplam potentiam
uo
ope et, et prainde
concluderet
et proinde spatium aequale et ul conplusisti spatium duplum et
aequale tempus requirere potentiam quadruplam:) ita ab initio
sumendo tempus poterat sumere spatium aequ duplum et
aequale tempus requirere duplam potentiam et puinde
LV) digna est objectio quae accurate examinetur. Et primum
quidem si tibi concederem quods sequeretur utrumque esse sophisma
1et
tam Charini argumentum quam meum, ut illud, quod ego sum tu non es, manet sophisma
utcunque ab alterutio inciptatur. Saltem ergo charinus quod
voluit non demonstrasset (A) Agnosco. LLV) sed puto
tamen plus esse virium in argumento meo Sed assero tamen
esse praerogativam, in argumento meo, idue hinc agnoscere potes,
quod ex fumtione ea non sequitur id quod menifeste absurdum est
rim
nempe duplicata velocitate qu sequitur aliquid  manifeste
absurdum. Nam si ponas spatium duplum et aequale tempus
requirere duplam potentiam, sequitur spatium  dplum aequale
et dimidium Ergo pari jure spatium quod ut appareat, velim ut
consideres resolutionem me a Charino postulare, in duas res, duos
status, duos casus a se tuvicem prorsus diversos. Qvemadmodum
enim non permiliebatur ut Charinus resolveret corpus duplo velocius, seu praeditum
velocitate L + M, in corpus A praeditum velocitate L, et in corpus A praeditum
e
corpus A praeditum velocible L
ocitas
ulem sne corne
ham non facit
restabit quidem velocitas , sed non mplius restabit corpus A.  quod olcns est cum cotps ve
Sunt
idque ipsi ostendere mihi propositum erat