# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0091
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068125:0091?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1
# Folio 46r, page id 00068125:0091
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 45v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068125&page=91
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068125/jpgs/default/00000091.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in duas partes aequalis velocitatis resolvimus,  ubi revera duae res diversae prodeunt potentiam habentes
ita
l’ecliterpemitta, uut ens eoue cespsis similiter
in nostro ratiocinandi modo ubi res non jam amplius resolutio in duas substantias, d potentia praeditas, sed
in res, seu in duos casus se  inter se diversos, potentiam aequivalenties
requirentes iem potest facienda est non admitto, ut
fasus iste  corpus B  percurrit spatium
res ipsa ostendit Casum propositum ( corpus B percurrit
potentiam ( spatium 1B2B tempore TM) non posse sic
non posse resolvi  in casus duos realiter diversos servato
eodem tempore et conpore, et resoluto tantum spatio; vel  servato eodem spatio et corpore et resoluto empore
neque enim dici potest spatium corpus B percurrit dimidium spatium B(3
spatium tempore TM, et aliud dimidium etiam (32B etiam
tempore TM, id enim falsum est Sed necessario servato
corpore re solvi debent tempus et spatium simul. et
et in servato corpore casum datum impossibile est
aliter resolvere in duos casus inter se diversos,  se realiter
inter se diverses et tamen aequipollentes seu congruentes,
quam ita ut ponamus corpus B primum tempore dimidio TE
percurrere spatium dimitium 103, deinde altero tempore EM dimidio
priori aequale
B2B. Unusquisque
dimidinq
horum casuum duplus est casus corporis A, ui tempore
integro TEM spatium itidem dimidium A ipsius B2B
1A2A ipsi 1BB vel βEB aequale percurrentis. Et casus
corpanis ex hypothesi. Hac igitur Hypothesi admissa
demonstratum est casum corporis B percurrentis
oiru
 spatium duplum tem pore, eodem esse quad ruplum ejusdem
2B, tempe
vel aqualis corporis A potentia quadruplum virtute t quadruplum
casus corporis ejusdem vel aequalis A, percurrentis spatium
simplum A AEA tempore eodem SM. Et proinde
quemadmodum resolutione corporis in partes servata veloritate
seu spatio et tempore,  invenimus iisdem positis velocidatibus
demonstrariu.
colligims
potentias esse ut corpora ita demonstruvimus paradoxum
licet, verissimum, tamen re servato corpore resoluto
vero simul tempore, et spatio (neue enim aliter  Casus datus
in casus plures inter se aequales et inter se diversos dividi
Auens
potest) iisdem positis corporibus, potentias esse ut quadrata
velocitatum.
A) At vero  Ratiocinati
tua siti ipsi contradicit. Vis enim duplum esse
idem spatium tempore dimidio percurrere. Sed qui idem
ile sed pobile quod idem spatium tempore dimidio
resolvere potest, id etiam duplum spatium percurrere potest
temposie eodem Ergo haec duo ejusdem potentiae sunti
 luou lico ejodem potentre esse
tantum