# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068126:0116
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068126:0116?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 2
# Folio 58v, page id 00068126:0116
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068126&page=116
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068126/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 191 lines, status machine
# Lines: 191 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a sole seu fere
in Ellipe
(25 Nunquam in Eblipsi, adeoquet nnquam in planeta conatas centrifu
simplex a sirplatioge harmonica ortus solicitationi gaatso
centrifuqu renedendi a sole, cogatui in gravitote centripeto  icntrico
Htiaeni punctum duct
 est autem ibi OH distantia a sole
. (per 21.) quia C
semper
sicitrolicitatione gravitatis seveat
latione
potest. Semper enim punctum Ellipsee
 esse
centrali (oolis) vel
ut recti distat
a foco est autem (per. 21.) attructio ad conatum centrifugum ut distantia
sernleo
miniu
est inttup
impetus iuum planesa attractione solis hontiliuntue duate ere concepit
stantra a
focoqu
sunt ut anguli revelutionss seu quos radi ex sole ad primum et postremum
2+
sitiuer
puncti comprehendunt. Sic impetus inguessus durante itinere A2M, est ad impressum
durante itinere A3M, ut AO ang. AO. M ad ang: AO3M. sunt enim anguli
in duplita angulorum incrementa ut u ut siti attractiones  Ergo et
sumea, integri scilicet angu (per 17 et 19) ergo et summe
i
sopinae summis propartionales nempe appuli reclpti revolatious
p
impetus inde ab Aphelio A conceptus, est dimidia pars impetus concepti ab Aphelio ad
irgulariu
itiner
sempor
otra oste
26)
e
FE impetus ilinere quovis conceptus est ad conceptum sepiregolutia
alligo an
perihelium cirmlptionieo
 duos rectos ames
gumtadis detractis vec
(27) sed operie pretium est distinctius ex ausis assiguatis explicare totam planete
il
xcussu
ut angulue etib
revolutionem, gradusque accessus et recessus erga solem. Planeta sgrtur in maxim
conatu
digressioneA seu Aphetio positus, minorem quidem ta centrifugum circulationis excu
tientis, im quamattructoril graritatis solicitantis ex peritur, quam si soli propior
esset. Est tamen, fortior a solicitatio graritat quam dupla is centrifug, quia dstantia ver
c
sol
tu
ficis remotiovis seu aphelii, a sole seu foco, major. est dimideasate rectius OW Atahitur itaque
pleneta descendit itaque pluneta versus solem u
 continue crescit desce
tendi impetus ut in gravibus acceleratis, quamdiu manet, gravitatis solicitatio fortior duplo
novo conatu centrifugo, tamdiu enim crescit conatuus a impressio accedendi super impressionem
recedendi, adeoque absolute crescit accebendi velocitas, donec in locum per veniatur, ubi aequantur
dua c noae due illae nove contrariae impressiones, id est in locum ubi di W, ubi distantia a sole
) W aequatur dimidio lateri recto ibi velocitas accedendi est maxima et crescere desinit
(per 24)  exinde autem rursus decrescit praevalente conatu duplo cen
trifugo super gravitatis impressionem, eti idque tamdin continuatur, donec impressiones
centrifugae in unum collectae ab initiu
impressiones gravitatis etiu
vit
huc ut que 
multet adendi colle
ab initio hac usque collectas praecise consumunt, seu quando velorita
recedendi (conceptas ex singulis impressonbus,
petihifugis Colleelis) toti velocutati accedo
concepte aequatur, ubi cestat omnis
accessio accedendi velonitas,  atque is locus ipsum est perihelium 2, in quo planeta
di ex gravitatis impressionibus continus 
est soli maxime vicinns. Ex inde vero cum hactenus accessopi a sole recede
motu cum hactenus accesserit, nunc recedere incipit
Nam pr valet ad hac en praevonet ad huc conatus centrifugus
cm Postea autem continuati
duplus ad usquead X, ac proinde cum indea ab est incipiat planeta quasi denoreo
et
penditue ab 2 versus
n
in ejus seua
inErultutenr
 est moxriante pendi vesocitu
 ab et Empesse tuovo impressioni restq au h. impressio accedendi licet adiu recrssses
iterum
tut
 nova impressio ad recedendum, novae impressioni ad arccecendum
indeab  et recedendi velocitas continue erescit, usque ad X
aqualis eitaquem
Et ex eo praevatet nova
totus recedes
li velvctas, seu
estionum necedendi precedendi inde ad 2 summ
redenitur ad Achalium . S
us distianan uno alteri aequatur et cessat recessus, renam
vi
Cumma omninina
omniam impres
ubi pursus utraque
alteri aequala
et omnibus contrariae aequatur, atque ita consumtis omnibus impressionibus pristinis,
itionum gravitat
quasi nova a reditur ad statum primum, itc atque eodem iterum opea et de novi
atque omnia de integro peresset perpetuis lusibo repetuntur. Donec longa
cdlies perfecto temporisorbe dies aliquam Rrerum t constitutione mutationem afferabu notabilem
illiptico
in Motu planetae sex puncta inprimis notan
quatuor quidem vl obvia, A et 2 Aphelii et perihelii, item E et B, mediae
omnia de integno apans posrepetimm atet salfferat.
umo video etiam seci
i ar D
es
2 Quatumigi Habemus ergo
distantiae, est (nam B (nam OB vel OE, aequatur metio a est dimidiusm
axis majoris AS2, adeoque medium arithmelicum inter A OA maximam et BS
 necedendi
et duo a mbis addita, WV et X 2B.) le conce
ae illud accedendi, hoc recedendi relocitatist ubi etiam impe
minimam digressionem
pecise  contuma gravitatis impressione conceptus praecie asimidius ejus quo
tnto decensu ab A usque ad 2 concipitur; similiter conceptus ab _ usque ad 
dimndius ejus qui concipitur ab ast usque ad A. Et omnino impetus a gravi–
tatis impressione concepti abstad W per AW, W 2, 2 X, XA sunt aequales
 est ut tradamus causas quae speciem Ellipseos planefariae
definiunt. Datur comu Ellipseos qui est locus solis. dato jam loco ubi planetam sol
e
maxime
affrahere incipt
qua ibi circulatio plonitam ex cutere et a sole repeccore nititur, datur et hormo diferenta aea
seu et primus accedendiconatus; hinc datur et latus rectum Ellinseos principale WX, son ordinatim applicati
laco (3, datis tr Nam CA data, est ad  C)) H semilatus rectun ut datis quaptitates se
t in ratione data attractionit solaris ad duplamem centuf ugam. quods. iam quarta parus lateris rect
natu
seu conatus excussorius
Aortus a circulationis
harmonicae extiente
minores
sice ut motus opparem
ex sole
ceu iter ilineris lotus spectatum
 impressiones
gavitatis
media pr) sab seu media pros
intem tacus rectum et axem
ipsum dimudium latus
verta
Fetsi pergat accedere
planeta ad solem, u
12
velocitas tamen accedent
qvi praevalere ceperat super gravitatem ende
a Wusque ad L. Esuper gravitatem
 usque ad X
valere
posos
demio
nom inpressio decrescit, doni
upertotum empetu
ecesdend
excissus impepsliahem graritentis in
et
ma
quamiletamem
alatum
quod sit ubi cessat ro resed at aequali
at
omnis recedem
concepto destro
reditur ad Aphelium A; atque eta scent
contrario umodendi inep
atque hocest 
consumti
inibus pris
exstilptasi consuntis ater
eeetm primum atue
Fextrema lateris recti WX ad axem
Squae sunt puncta maximae velocitatis
A usque ad X
en forcum in foco  dacianca applinat
las elgaecu
densilatem conferre quanto enim
Eopdmajor, fictis.
oc exammaudum
posse definiri Ellioses posito cognitum esse
abia. debeat ee vati, somes tlisui
videtar hiac seqqui ex datis distais planetarum