# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068129:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068129:0023?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 5
# Folio 12r, page id 00068129:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068129&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068129/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 126 lines, status machine
# Lines: 126 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Resistentia Medii uniformisu quae fit proportione
veloditatis.
pars prima de motu per se uniformi
sulbola Constructio et symbola. AM spatium percursum motu per
gravium
se uniformi ciediu piforme progvitione
De abisisenti meda  Motu projectorum in medio resistente
Galilaeus cum linem motus projectorum investigavit, resistentiam medii seposuit
in pran etds
medii neglaxit, idem fecere Torricelluis et qui secutis sitendeltus Fussi tamen sunt aliqui defectum doctrinae, atque hinc orientes
locus motus compositi P habetur completo parallelo- Plondellus in libro de jactu Bomborum, putat impne posse negligsi tpi considerationemm p
sed arga neque a sed argumenta ejus non satis sufficiunt, nec experimenta affert in magno mta. Caeterum
magna quae sumferit refert. Et verd difficilior est ejque ineae hujus ejus rei heometrica
investigatu, q quam ut illis tacil plasta podeterit nondum
doctissimis licet viris
injelaorum oene e lulgerperimentis consentients
Ego re om considerata duplicam reperi pesistentiam medii intelliqu unam respectivam quaeoritum ex solu mediimole sie densetur
posse unam quae oechos ex solu medi imol secundum quam resistit proportione velocitatis; alterum absolatam
resictit proportione velocitatis, alteram quae oritur ex ejusglutinositate vel asperitate
secundum quam ubique aequalis est ejus resistentur, ubique enim quasi
filamenta aequalis fortitudinis rumpenda sunt et tantundem in filorvirium in filo
aliquo rumpendo perdit mobile  quo quacunque velocitate inipsum incurrat
idem est  frictione superficierum, ubi exigna elastra astantia
vinei debent. De dis rebus jam aliquas ratiocinationes incus inclytae
Aeadentiae Regiae par scientiarum Regiae parisinae olim prasens
communicavi, quos quas postea sum proseeutis ampli
Ego debis rebris jam dudum inclytae Academiae Scientiarum Regio
parisinae cum apu illos agerem, e hoc argumento ratiocinationes
communicavi, et ib mensurus quasdam e et modum aestimandi altigi, atque exparte tradidi
speciesque distiuxi. Duplexigitur Medii Resistentia est, una absoluta.
alteru respectiva Absoluta resistentia est, quae tantundem
virium mobilis absorbet, sive purva sive magna velocitate proveatur
dummodo moveatur; et pendet a glutinositate partium medii tenucitatu
autinositate, perinde enim est, ac si partes filamentis motu mobilis perrum
pondis connexae essent inter se. Eadem autem vis impendenda est in
titum aliquod rumpendum Eadem locum habet in frictionibus 
superficierum asperarum in quibus mobilia decurrunt, nam
obfracula sunt se ababradenda, vel saltem ub instar pilgrum
de primenda
magno in balistica et perodo-
elasticorum  sese postea rursus erigentium, jam ad elastrum aliquod deprimentum, vel ad filum alod rumpers
Bodem modo intendendum eadem semper vis impendendu est nec refert
quae sit agentis velocitas. Recistentia medi resplecziva, oritur
ex solu partium e medii densitare mole seu densitate, et major est pro
majori Mobilis velocitate, eo ipso quod partes medii agitandae sunt
a penetrante, monere autem aliquid est vim impendere, et eo majorem quo
cr quo major communicatur motus medis partibus, hoc est quo celerior est motus penetrantis
celerius movetur penetrans. Et resistentia med quaescentus erga o
corpus incurvens, est aequalis vi m fluidi incurrentis in medium corpus quiesens, quae major est cum
tante majori, quanto aelerior est motus fiuidi, ut videmus, smagna
corpora vento et aqua moveri, imo jactu aquae gravia sustineri q
licet hic quoque sesi ab soluta resistentia implicet immisceat; qua tamen
abstrahendus est enimus, cum respectivam oestimamus quasi nullo esset
Absolata resistentia habet rationem superficiei
utrobique paradoxum occurrit quod corpus vi semet conepta, ver aliunde uncta incu penetrans m ner
rosuliditatis. In illa si corx
m a rebistentia tamen
ad ipsum recta accedat,
medii tenacitas?
mobilisnsive contactus, respectivaobi
abs uinquam deveniet ad quietem etsi mol
nunquam tamen eo perveniat, quam voco via maximum exclusibum
absiluta certum habet limitem spatii ita ut emtionimam exccusio
seu maximam quae non. a resistentia vero respectiva centum habet limitem
 corpus grave corpus  uniformi ter acceleratum, (ut grave descendens,
habet certum limitem velocitatis, seu maximam velolitatem exclisivam
ad quam semper occedit ut postremo differentia sit intersibilis, pta tamen ut eam
nunquam perfecte attingat. Et haec velocitas est illa ipsa qua motum fluidum
sad instur jactus aquae) posset grave sustinere, ne deptendere incipiat
Utriusque Motus Leges primarias hic beniter exponemus; quantum ista
brevitas patitur nam cuncta distincta tradere res integri tractatus foret
sut causa utaq men in. Aralu infinitorum, qqua et
t
et
aliua 
De Resisentia Medii absoluta et primum; si mehus medii scuperse
compandii autom
li in ingeriendo estis son
pense uniformis et a medio aqualiter secundum spatia retardatus
S) decremtnt virium sunt Hypothesii decrementa virium sun
copptionalia incrementis spatiorum.  (quae est Hypothesis casus praesentis)
Eeuet  en si plr si ingremena spatii sumantur
equalia intu ementa temporis in sunti sunt reciproce ut resid ve
decrenonta
2) velocitates sunt proportionales spatiis perditae percursis
virium aequalia () per prop. 1). Jam esusdem mobilis decrementa virium sint aequalici
i poum conceptastoti n neretl
etiam oecomenta velocitatum sunt aequalia sunt enimvires ut quadrata velocitatum, aequalibus
itaque cum velocitates
sdem autam existentious quodratis, etiam aequalia sunt laterque
et pert elementa velocitatum amissarum sunt ut elementa spatiorum percursorum
A ut spatia
ej jam
taAB, spatium percursua AM (vel FC)
pescurum AM percur adhuc percurrendem MB, velocitas residua Mel amssa FE, erit E eB recta erit heB recta
el BT) erunt ut
Ergo velocitates ut spulia
essionis Geometricae (Ergo (per 2)
empe si velocitas initius sit AE, spatuum integrum perm in medio perpurrendi
si spalia residua (MB vel LT) sint ut numeri, tempora insup
 A spati siit progressionis Geometrice, erunt spatia residua tr
sussum vier niteq astuae ta nantia auporis nt aepeti tim canun pesi popestinos prtadlicae.
licis usui futur, hinc posissimu
pendere videtur
=quaeplerumque concurrare solet
serest inter duas vessten–
Hoc quoque itiam
F
tautr  res
proportionates
pecies, quo
utiae
collivae
i composita ratu
percurrendes. Ponantur inremcnta spatii esse aequalia eruo
resionarum
ercurrendorum
 sive penetratonis in medium
De Resistentia Absoluta
Descesis entia Abvocutum
Artic. I. si motus medii sit per se ec
d
 ut ds: d 3
in sunt in composila ratione directa
imentorum
velocitatum  quae hic leadems