# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0004?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7
# Folio 12v, page id 00068131:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068131&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068131/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 transferendis
viribus certas
rationes
et quiescens
motrix sine miraculo ex corpore majori transferri queat in minus, ego
vel motum perpetuum vel victas manus dabo. De ratione hoc effucendi
postea, nunc dicam ad argumenti ea non omnino esse opus. Mihi enim
salis fuit ostendere, non detere ea esse. Velo lubr. e veloc. p. et 
4lib. veloc. 1. et 1 lib. veloc. 4 non posse esse virium aequalium, cum
si supponamus unum in alterius locum substitui, sequatur motus perpeturs
Mi Non igitur opus habeo ut ostendam modm actu efficiendi hanc substitu corpus minus antea quiescens. Profecto sententia quae eo redacta est
liem modo mihi concedatur, naturam praeterea etsi non nunqquum
contingeret totam vim corporis majoris transferri in corpus minus 
quodu quodsi Dn P. negt vires aequales ho modo praet sic
E Si quis autem neget meam hanc virium aequalium et inaequalium defini–
tionem (quam tamen Du. D. admittere visus est) egone de nomine 
ditigemus id tantum quaeram, an non concedere opartea reapse natura
eam observet, seu an non caveat, ut nunquam ea sibi substituat.
actu, quorum supposs alterutro alteri subrogato motus perpetuus oriri possit.
Satuse Certum est experimenta prorsus favere, nec ullum exemplum in con-
trarium extare. Hoc adinisso non habeo opus, ut tota simis ca
actu transferatur in corpus minus, sufficit mihi totam im
quod concedere videtur Dn. P.) totam vim minoris in majus transferri
posse. Itaque si tota vis 1libr. veloc. 4 transferatur in 4 libr. ect et
corpori corpus librarum 4; et hoc adeo secundum vulgarem sententiam
recipiat tantum velocitatem ut 1. incidetur in id absurdum u eorum
unum substituatur alteri, quorum alterum non possit vicissim substitui
ipsi, quin effectus potior causa seu motus perpetuus oriatur; huu espectu
sequetur naturam in substitrendo aequalitatis leges non servare. Quodsi
qis etiam pro parte retiueri p’enro parte anferti ponam
vebuntur et qui mavoleat turbari omnia, quam suam opinionem convelli
in idem tamen absurdum incidemus.
sed a Dret nihil tale expecto. lrunt fortasse, qui omnem
tollent (quales sunt qui motum
pergetuum admittentes, quantamvis potentiam per quantulum cunque produci
aequalitatim inter causam et effect
posse putant) vel saltem negabunt quidem motum perpetuum seu
etfectum potiorem causa esse possibilem; admittent tamen ut 
effectus esse possit inferior causa. Verum vix tamen credere possum
Dn. P. huc descensurum; cum effectum causa potiorem esse non posse concessenit
videretur effucium quaerentis potius quam sibi satisfacientis causam
admittere majorem effectu totali, cum utrumque aeque a ratione abhorrere
vid eatur. Quod si enim sequetur causam non posse rusus iterum restitui,
quod quantum suoque effectui surrogari quod quantum abhorreat a mone
naturae et rationibus rerum facile intelligitur. Et consequens esset
decrescentibus semper effectibus, et nunquam rur nec unquam rursus
crescentibus, ipsam rerum naturam continue declinare, perfectione
ejsimminuta; (fere ut in moralibus secundum poetam, aetas
parentum pejor avis, tulitque nos nequiores etc.) nec unquam
resurgere ehamissam perse et amissa recuperare posse sine
miraculo. Quae in physicis certe abhorrent a sapientia constantiaque
conditoris. Videturque inter prima principia hujus doctrinae recipipose
ut semper causa et effectus (integra integro) aequipolleant. Et
sane ipsius Dn. D. judicium et candorem appello an rationi consen-
taneum ipsi videatur, ut pro potentia quae poterat attollere unam
libram ad 16 pedes oriatur mox potentia quae possit attollere unam
libram non nisi ad 4 pedes reliqua potentia nescio quomodo amissa
et ut ita dicam annihilata sine ullo vestigio effectuque relicto. Quod
utique contingeret si pro ilibr. veloc. 4. succedere posset 4lib. veloc. 1. Qvin
imo effici poterit, ut totus effectus substitutus vix millesimam
aut centesimam millesimam, partem au ejuis quod causa poterat, praestare
possit Nam si pro 1. libr. veloc 1000, substituatur 1000 lib. veloc. 1.  quod
secundum vulgarem sententiam fieri potest) effectus ad millesimam partem
eraumquae videntur perabsurda. Et si  et geperaliter posita
 nondim tranctationes esse A veloc. e et B veloc. E, post trans
tiones vero esse et concursus esse A veloc (C) et B, veloc. (e) et detere esse
ab
et secundum vulgarem et secundum regulam vulgarem a cartesianis maximi
de fensam