# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0005?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7
# Folio 13r, page id 00068131:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068131&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068131/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Synopses controversem circa egitimam virium motrictum aramationem
as etoversta, e Pajum.
posit
Guum objectio a cl. L. advorsus receptam virium motricium astimationem proposita
X
in Act. An. 1686. paj. 1b2. Spectet ad onum ex primis tolius P hyticae fundumentis: factum
est et siri docti ad controversiam hac occasione motam cum aviditate attenderent, prout
patet ex Aet. An. 1b9c. pag. 500. Me igitur Dubluco gratum quid faturum speraor
si ex scriptes omnibus circa hanc quaestionem vel editis; vel privatim vlero cetroqua
missit ea encerperem quae ad intricatum illam materiam enodandam peotissimum
conferre viderentur: Si enim plurimis Leclorbus, facile negolis, lun in hoc argunn
non contemnenda assulgebit.
et igitur omma ono intuita huc displci queant ad ipso principis exordiar. Volu
a
s ea quoque
quantitas motus potest mutari etiam si potentia motria eadem emaneat: nitebatur
autem hac FCynothesi uod Aetitudines d
shrae propositio, ex tofinitione virium a meallata, ur et principis artis aestima
vires motrices. Ego vero in Aet. erud. H. 1639. pag. 183. 599. Suppositionem illam expresse
negavi, in corporibus qua motu jam concepto ascendunt, negatique rationem tranc redde
quod corpora celeriter ascendentia ad datam altitudinem non tamdiu manent enposita
resistentiae procedenti a gravitate, suque ictus a materia gravitatem efficiente pauciones
accipiunt quam si idem illud spatium tardius percurrerent: onde fit ut eadem potentia
motriels (sive mola) quantita majorem faciat elevationem ponderis in parvo quam in
conti, purimo hne rationem pelete potncipium, secu
coutatem
prtagorista po
iriori non esse responsum, tertia aequi motus
insait quod inde igitur sequi dederet molus perpetuus, transferendo nimirum aliquo
motus quantitatem ex corpore majori in corpus minus: sic erum quantitas illa transtatu
gmajorem facient velocitatem efficiet etiam ve minos in ascensu resestentia ossendaeu
ac proinde centrum gravitalis altius possit ascendere, junta proporciones a Galilaed
Ego ostendi ex hac cercettione jam sequi alcur det inconvruttatem sententia conguolae P eueti auia since jactura scerr
ste sum
jumodi
sertasr tuu obsineretur Cerum la
pet
noti
um quas tup ctnari suodu
et ca
cuca
ele
ia
emti contervation. ax quaeirturi alersi
oueanti
 dtile
corpore in aliud minus transfertur, contingat eodem tempore. et aliquid detrahati
de quantetate motus quae in veroque corpore ante oc cursum repercebatur: adeove
quantitas illa de agpresalo motus detracta tantundem minuat altitudinem ascensus,
quantum dicta allitudo auseri debuisset per translationem motus e majori corpore
in minus: onde set centrum commune gravicatis non possit plis minusve alté asceude
any
er
 aam
orer ime qu corporari  va ae
x
in materiam quae elatlicitatis et
formitalis causa est: dum enim corpora id autem sic delucidaso.
 Dum corpora post occursum resiliunt necesse dot illorum partes elatica fuerint ila
tensa ut se restituendo motum illum veslexum corporibus imprimere potuerent: illa
um
clumnarum
licationi, sed interim pote
autem restitutio seliciter ea plicari polest per pressionem maleria alicujis quae ad
vastissimam altitudinem supra atmospharum extenditur: quae columnae repetendo
locum exquo per elastrorum tensionem remotae, fuerant, magnam vim possunt
imprimere. corporibus quae tali restetutioni ossiciunt. Su dum extrahimus pestillum
ex fundo antlia obturatae elevamus simul columnam aerit incumtentis, quae columna
repetendo locum onde dimota fuit magnam potest vim impremere corporibus que
tuli restitatione obstant. Si autem corpora illa quae resittunt exiqua sint et velociter
cedant, sreve erit restitutionis tempus, tee poterit tota ses columnae prement impressa
in dicta corpora transferri; sed manima pars inotus in dictae columna remanebet, et
plurimis condulationibus promplissimit per vastissima aeris spatia dispergetur. Idem
de columnis materia elasasica dicendum ett. in ils erum sic remanet motus quem al