# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0006?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7 # Folio 13v, page id 00068131:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068131&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068131/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Morsus connuide exiscimunt. Hoc igitus modo et motus perpetui impossibelitat, et ejusdem quantitatis motus conservallo opteme consistere possunt cum recepta virium motricium aestimatione. Superest et referam duos casus praecipuos quibus probare conatus clar. L. posse totam pocentiam motricem ex majori corpore in allud minus et qulescens transferri: onde, me, ipso fatente, necessarie sequeretur motus perpelurs. Prior casus, quem egoneet suppeditavi in Retis R. 1691. pag. 10 sgy. tolis est: Si adhideamus Habui rum et ipse dudum sut monu vectem cujis ope vis movens oni librae certam potentiam imprimat, potenit eadem vit eaudem potentiam imprimere dimidia librae ad duplam ab hypomochlio- distantiam posita: vel quadranti libra ad quadruplam distantiam: et suc eadem potentia poteret transferri in corpora minorae et sempet minora, minuendo scilicet molem in eadem ratione qua ipsoruum ab hypomochlis distantia augeretur. Ego ibidem confessus sum argumentum illud validissimum fore Si haberetur vectit perfecte durus et regidus adeo vt potentia motrin eadem Ruilitate transferretur ad partes remotus oe ad partes vicluas: sed negavi perfectaum duritient dari vuquam posse; vectes enem, sive sustinendo pondus appensum sive vincendo quamcunque aliam resistentiam, ne cestario patiunte gradum aliquem tensionis proportionatum resitlentiae vincenda: jam vero quo vectis est longior eo plures partes ad tensionem illam reducendae sunt, alque ita plus poten tiae motricis absumitur in tensione illa efficienda: corpusigitur exiguum procul distans ab hypomochlio non pocest eandem vim accistere a conus majus cujus moles et distantia essent in ratione reciproca eum mole et distantia corpons minoris. Institit el. L. asserendo corporu promptae elasticilatis oemulari perfect regida: Ego vero respondi promplitudinem elasticitatis nihil hic juvare: quiae tensio elastri semper debet esse proportionata rese hoc est exconeum, et contra experientiam resislentla incurvateo in vecte duriori cantundem, quo ad sensum, viriura absumit ac major incurvatio in vecte minus fermo: modo dureties satis magna sit in utroque veclae: notum enim est quod in molleosibus sensibiles fit viremm jactur Instilit iterima ver accuissimus, assereris elastre prompletudinem tantum posse. intelligi ot descrimen a perfecta duritce minus sit quovit dato, pre r demonstrantis, ad dis intbo qui s firimu ut quadratum bdrprarum, quae cum verohue agaeur de finito et insinito, longé alitor se res trabet: quantum cunque enim promptitudinem eluttri augeamus, poteret tamen adhui dala, aucta prontitudne Elastr mplius e um e infiritle prce nec peti rtici Ssir cl., saltem potest suyponi perfecta durities, et lunc en Cartesianorum centen dsertni posita ono absurdo alia sequuntur absurda, nectamea propterea debet corruere sententia segaet tm tum veritas quae omnie illa absurda respuit. Sic posito certo excessu quo continens exes eiun deglutiat; nec tamen conruere debet veretas quae neutrum horum absurdorunt possit suxerari a concente del ae argumeatum est non haec objectio et Postercus medium quo clar. Antag. optatam translationem demonserure. contingere posse ostendit. conatus est, petitum suit a compressione aeres: oue scilicet corpores cylindreci HL. quod pro parte sui ingreditur cylindrum cavum l’aeremus ibi comprimit, qua facto relequa pars 1I. potest remo veri: tumque aer compressus in RG, se restituendo, vini a toto corpore acceptan un non memini sic responsum esesa Nolini ipse non transferri totam, sed eam quae sufficit ad motium perpetuum mechanicum. ferri in aerem comprestem. queniaed modum enem, dam eneruto prssellum Secque enmasori in mrne