# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068131:0019?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7
# Folio 19r, page id 00068131:0019
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068131&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068131/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 106 lines, status machine
# Lines: 106 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ma anarectire seussd
qui sunt aute concursum qabitur summae ost coum motuum qui sunt post concursum, seu
Cas onimm timinqu si  eceptea sententia verct i atun resitum aus comnis endo qesa aqua
temma e sut jam aperti, causauus quae Cl. Papinus meis septemb
1691 in Actis Lipsiensibus de Virium mensura dictis decaripo
reposuit,  vel ideo placuere, quod magis magisque
rem illustrant. Quibus ita satis facere spero. Nega
Negavi hanc propositionem: quae aequalem numerum aequalium ent posse apud eum qui praejudicia
gravitatis impressionum ascendendo vincere possunt, ea aequalem ede
vincere possunt resistentiam. Nec opus erat ut
adderem negandi rationem;  ut tamen consilis nl
intetli qua probaretur hujus propositionis oppositum. Id enim
to satis praestitisse mihi videbar ipsa illa demonstratione meqe
Et vero unius cum praeterea cujusque sit demonstrantia sit probare potius
propositiones a se allatas quam exigere prosationes conectoribi
Hoc tantum addideram, ut consilii nei ratio appareret propositionem pr
istam parum differre ab illa ipsa conclusione a me negata, quae scilicet
votentiam aestimat mole et gradu celeritatis s compositis; vel quae staturt ejusdem corporis
duplicata velocitate corporis aut triplicata, tantum duplicari aut triplicarivim
ac proinde vim pendere a replicatione seu numero graduum veloctatis seu aequalium
seu impressionum. Itaque nihil aliod innueram hac a me ascripta seupot quoseq
neguadi intone, quam axgunla  ideie ese tibatt
Quod ea abinet quae met anmemtis sxponit eec oderion ius
 non jam id examinabo an Motus perpetuus absalute Mechanicus
sit absundus, seu sit absolute absupdus
an possibile sit r Mundum dare
effectum naturaliter esse quo ectum e potetior sit potentiorcausa an potius ea res
causa totali; suffecerit nem abhorrere videri ab harmonia
rerum, et sapientia conditoris (quod vereor ne in ipsam effecti
et causae definitionem impingat) Suffecerit rem abhorrere videri
ab harmonia rerum et sapientia conditoris; praesertim cum omnes huius pleriaha
a coais defectum suum mox ostendant, magno in reliqui
praejudicio. Nec capere possum que argumento contendat
dicatur magis absurdaim videri trcuslationem tolius potentiae
mm conporis in corpus parrum quam corporis majeris in minu
quam ipsum motum pervetuam Mechanilum. Cucu enim possis
videmmus seu uiquan ae rectis piu ta fanen
illud tamen cagere non possum quo argumento dicatur
magis absurdam esse translationem fotius potentiae corporis
majoris in minus, quam ipsum Motum perpetuum Mechanicum.
ullique certum
gib pugnare nusquam ostensum eset maximanatur
minoris in majus; certum est etiam posse potentiam corporis minovis
cmerga vellem ergo e C
par adem
parires
Quoniam autem Quod ad actualem translationem tati
q potentia  corporis majoris in minus trans immediate transferri
posse non unico concursu transferri non posse, satis mihi compertum
est, sed sufficit rem fieri posse modiate et per ambages. Et
videtur vir doctissimus vius mei argumenti non perpendisse, quando
nega putat negato vecte perfecte rigido, eam eludi. Egom
Quanquam autem atomorum patronis vectis perfecte rigidus
non possit videri absurdus, et inder sit po et minus absardu
quibus tamen matus perpetuus Vectem perfecti rigidum, esse
impassibilem. Etsi  Probationemt per vectem rigidum putavi non ita facile pose etudi talinte
non ita posse eludi, etsi enim facile posse eludi; utiqu certe primum enim deferentia quantiial
apud o El frimum enim fatendum est apud omnes qui admittunt atotan antit metu qe
alomos esse possibites Ante omnia enim  saltem illud fateri concedendum est,
debebunt omnes sententiam nostram esse demonstratam 
ex concessis eorum saltem secundum eos qui admittunt atomos
esse possibiles, et motum perpetuum mechanicum non dari ssubtuhendau
poiadum pragre pus ot ise  ti teta minorem quaodititem potis totet quein b tine redtmi notis atitn
antem magis ferats odes tamen tunc quoque pro
r cum corpora qum ante quam post con
uam ente concurtum, et quari satima notum ed vocusum el contres, denmqus cem epota
Jam ante concursum, quam posi, tendunt ad eardem partes, summa motuum ante
ita motus infinite parvo mota. Ex hi
illigatur nihib in nostra doctrina ad
nopmena ac collgi psde to amoliore
da honsueradiont, hec satis len iuspectis s opis
exueritorem omnem enim revocat
tentia qbae gravi ascendenti vinequdis
eum lute porcendendum areodem tluit
acceperat, ut  fugeeed nte
altis supi annotavi, qscilicet duplicata aut
en sura quae meditatis videtur aiqui
implicet, atque in ipsam causae
Postremo ut appareat concinutas quo
nearum sententiarum, resqe omis magis illutro
esqu omnis magis illustretur, Haec Paula qua
late vatentia subjiciam. Nimirum omnia pro
atque ma no inee
umque prscepi, atque animo mecumnterere
Ajo igitur semper eandem manere (1) semper
eande servari quentitatem potentia quemad
vocane quemlibes ut vet ullam in contrarium
proferat instantiam (2) semper eanem
nento, abt smbitam absurditat
emper eande  dervari quantitato
cur ergo adeo trognessu
talit ii aggregato plurium
Cujus natur ut intelligatur, sciendum
st, si duo corpora undant in easdem
artes, quantitatem totalem progri
pincidere cum totali quantitat mot
verum si tendant in partes contra
nam quantitas totalis progressus
conflatur ex quantitatibus progrestum amborum
corporum,  progressus autem cujusque corporis
secundum eas per
in occidentem s verd contra ab ocidente in
hujus possibilitatis orientem, tum
proq estne cuim opilus  vele vei
parsquaesacta comprensatione super est, demum dat absolua
ante concursum tenderent in contrarias partes, post on easde