# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068139:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068139:0005?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 15 # Folio 3r, page id 00068139:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068139&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068139/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. acm. i Nunc si eadem chorda diversas accipiat tensiones ultra eam quam jam habes videndum est quibus temporibus restituat sese ad tensionem priorem. Seu quae sit, ratio temporum datu ratione quibus fit plena restitutio inde ab initio; data ratione tensionum quas chorda accepit. exempli gratia chorda cujus situs si sibi relinquatur sit cda RB. punctoque R existente immobili, punctum B adducatur in (A) atque inde dimittatur, ut sponte sua redeat in BR. resti tuaturque tempore Ast) Quaeritur quo temporem fuisset restituta, si adductum fuisset punctum B usque in A. id est data ratione tensionum (AB. AB quaeritur ratio tempo rum integrae restitutionis (AH) A_. Dec integris restitutionibus loquor, non de tempo quo parte temporis quo _ ex FB chorda ex AR redit in Jam reversa in (A)R porro inde ad BRrrdi Quia tunc jam impetum conceprit. Sed quaestio est si restitutio incipiat a M. illonque ab A.) quae sit temporum ratio. Redeamus ad figuram priorem, ibique eodem mane dimiorum manente RB fingamus spatium (AB esse (F) quam illic expressum est 3 erit et C(F duplo uis ejus quod major Cm imnetis du Tempusculum autem idem sugmatua quod ante, nempe CD. pates impetum pium ips TCF eodem sempusculo CD. duplum duplo ma Em et DI demirere spatium ipsius AG diptidium nempeAse Eabalitur insin dupla Ergo et habebitur d(H dimidia ipsius DH. Nam DH) est ad C(F) ut B(G) ad B(A). et B(G) ad B(A) ut BGad BA sunt autem e seu D(H) aeqo BG), CF). jam duaequ BG. CF B B(2 (Est autem BG: CF: BA :: B(G): CF): BA) : 0 2. palit ergo et D H: D(H) : 2: 1. seu VH) dimidia Aigu)) H. similiterque cum sit punctum se restituens ex secundo perveniit ex (G) in I1) erisque (G) (1 dimidia ipsius G1 quia est ut GI est ad AG ut summa ex CF + DH est ad CF ita (G(, erit A (5) ut summma ex Cst) = R1) est ad CH)