# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068139:0034 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068139:0034?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 15 # Folio 17v, page id 00068139:0034 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068139&page=34 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068139/jpgs/default/00000034.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ergo Chordae AC et DE sunt isochionae, sunt tamen inaequalite tensae, quia AC et AB sunt aequaliter censae, et DE et AB sunt jnaequaliter tensae. Hinc demonstratur haec propositio. si duae chordae habean tensi habeant vibrationes longitudinibus recio habeant tensiones quae sol quibus si solis differrent vibra si duae chordae differant longitudine et vibratione et tensione, et si solis tensionibus differrent, vibrationum tempora longitud inibus proportionalia praesentibus pro portionalia habitura essent haberent nunc isochionae erunt Nimirum tempus chord positis quae diximus erit tempus chor chordae DE ad tempus chordae A AC, ut AB ad AC, ut ostendimus, ergo ut DE ad AC quia AB aequ. dE. ex hypothesi: Nunc superest ut in ipsam progressionem otus vibratoris accuratios inquiramus. Scio discamusque quae sit ratio vibrationum in eadem chorda diversimode tensa, vel quae sit ratio vibra tionum in duabus chordis sola tensione differentibus ubi ne lougitudo quidem alia: vel q si duae chordae sumantur inae– qualis tensionis et longitudinis, attamen isochronae. Sed satius videtur considerare chordam eandem diversimode ten ondqilic inter vibrationes et restitutiones; nam duae chhordae sola tensione differentes habent restitutionum celeritates in ratione tensionum, sed vibrationm celeritates in ratione majore quam tensionum considerandum praeterea quod in spatiis vibrationibus spatia quae percurruntur sunt diversa a longitudinibus seu tensionum excessibus, quod non ita est in restitutione. Exempli causa sit divida tensa AB quae tendatur adducatur a plsante usque in D ita ut ADB. sit triangulum aequilaterum patet chordam duplo longiorem factam, quia Ad +DB aequ. 2 AB. sed si chorda longior ABCpecsetur usque in E, ita ut DE sit parallela AC non did id eo. ACC erit AC sed multo minor dupla. Et tamen punctum E inter restimendum eadem celeritate feretur quam punctum D ranium le non majas spatium percurret quam punctum. D. quia distantia puncte D D, et E a recta eadem est. Illud la cueu notandum caetera puncta paulo aliter moveri. Itaque sumtis partibu infinite pavis videndum quas lineas describant. Eadem methodo etiam, prius isoehionismum vibrationum ejusdem chordat et srationem sectionis monochordi accurate demonstrare operae pretium erit (9 He +ubi eadem quantitas materiae, longitudo tamen diversa