# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068145:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068145:0006?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 20 # Folio 3v, page id 00068145:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068145&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068145/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. accidentale et ab extrinsecis ortum censentes, aliorsum ablegant. In exegesi secunda de Vecte eo usque progreditur, ut neget p. 72. globorun qui funiculis tantum connectuntur ullum debere consiclerari, centrum gravitatis commune. Et proinde licet centrum gravitatis eorum commune (quod scilicet Geometrae Kactenus tale appellarunt, punctum scilicet quod rectam centrum singulorum conjungentemt in ratione distantiarum corporibus reciproca Secet) in planis inclinatis descendere nequeat, negat tamen ea esse in aequilibrio quod Rractenus pro inclubitato apue staticos principio habebatur och n in selnie elinetin resibiet funietoom parten trochlea Substineri. xegesi tertia de motu gravium consentit quiclem cum Galilaeo circa descensum grarium liberorum, at non circa des censum in planis inclinatis, ut scilicet exegeseos primae dogmata sulatur comento quo gravia nituntur deorsum per dutrem planum. quo subjectum planum urgent; quo planum inclinatum grave deorsum conatur. Dissertations rancisei spolete. Alfera ejusdem Dissertatio de secretione bilis in Hepate. Venet. 1686 in. 4 Libellus brevis at non nelegans Cristinae Reginae inscriptus est, Autor inter alia osfenelit siglobus plano inclinato insistat momenta segmentorum seu partium sphorae citra ultraque punetum quo globus planum tangit consisten tium differre momento quod sit del momentum totale spharae ut perpendicu, laris ad hypotenusam nelinationis. Cumque sphaera hic unius segmente momento retrorsum ascendere, alterius majoris ptorsum elevolvi conetur. differentiam hanc momentorum esse ipsam nim statuit qua devolvitur sphaera. Lueritur autem aliquos clemonstrationem suum infirmam proclamasse quasi Trigonometriae et dlimensioni circuli inniteretur sed tertimonium perhibehclum est veritati fatendumque hanc dictorum momentorum differentiam recté omnine sete habere nec levem Geometriae interioris peritiam autorem ostendisse. Detrahens autem momentum quo des cendlit sphaera, à momento ejus totali, reliquum esse ait momentum quo ipsa planum inclinatum premit. Deniqu si planum aliquod grane, ponatur mobile circa axem euo planum horijontis secat planum inelinatum, ait momentum quo planum mobile ceorsum tendit esse ad mo mentum totale ut sinum rectum anguli inclinationis ad sinum totum, arcium idq pontibus versatilibus applicat qui ntum custodiue apponi solent, quando ex horizontali situ circa cardinem versus merticalem debent attolli.