# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068145:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068145:0007?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 20
# Folio 4r, page id 00068145:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068145&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068145/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Sissertatione posteriore statuit secretionem humorum corporis per solam
cribrationem explicari non debere, quasi diversae partes sanguinis solo
contactu jungerentur ut grana frumenti diversa, sed cohaerere praeterea eo
nexa quo fluidorum villi mutuo vinciuntur. Hinc partes fluidorum minores
minus facile se posse extricare. Considerat autem arterias ut tubos conicos
semper enim magis in arctum per eas sanguis propellitur. Hinc putat vitcula
illa fluiclorum in illo ad angustias transitu magis elircempi et alia ab alles
separari: et ea quicem prius quae minus cohcerint reliquis. Etsi autem
Chymicorum fermentationem pro Chymo in ventriculo et Chylo in Duocleno
aliisq agnoscat, negat tamen necessarium esse peculiare fermentum in parte
secretion elicata. Alioqui quaeri rursus posset gumam priore fermento
ipsum fermentum secretum fuerit, Quod speciatim ad secretionem bilis
attinet ostendit eam generari in hepate ex sanguine venose, Venamque portee
ibi quodanmodo arterice munere fungi, distrebuendo sanguinem pei innumera
capillamenta in glandulas secretorias toto fepate sparsas; unde separatione facta
bilis quidem in dluetum proprium sanguis autem ea eleposita in venam cavam
per innumera capillamenta feratur. Heec autem secretio quo melius frat
in hepate, ait sanguinem in lieni semisolvi et dlisponi au secretionem
in hepate faciendam. Animalia splenem execta salaciora esse et magis
mingere, quia supersit in sanguine aliquid execto liene quod ipsum redelat
acriorem, xmiliter in mesaraieis  semisolvi bilem. Forro semisolutum
sanguinem cum bile, progredi in renam porte cujus magna inuetay
latitudo adeoque lentior en ea sanguinis, motus, spatium det partibus bilis
semisolutis antea, sete invicem jungendi ut fiant grandiores quod motus celer
impedliret, quemadmoclum ventus vapores impeclire potest ne in pluriam
cdeant. Hinc jam perro ex vena portae in angustiores canales intrusat eum
sanguine bilis partes in glandulis denique hepatis, prorsus secerni. Caterum
negat bilem continuo fluxu in intestina delabi, sed eo solum tempore quo
refertus cibo ventriculus vesicum felleam propinquam premat. Hinc in
corporibus longo jejunio vexatis turgidum et multa repletum bile Sollicu
tum inveniri. Aliaque id genus habet autor, cujus eo magis laudanclum
est stucium et ad majora excitandum quo pauciores in naturae animalis
Mechanismis particulatim explicandis hactenus operce pretium fecerunt.