# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068146:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068146:0011?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 21 # Folio 6r, page id 00068146:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068146&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068146/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sit, ut non tantum radat, sed et in alterum subingrediatur unde utique exrum confirmatur du omma reguia dvere flexilia esse licet rnsen si plana conjungantur corpora aequatia duobus sivniter. n reculae nostra ad deferminandum non sufficiunt sed hare consideranti tamen dubrum vochacrit an non cderatio corporis ut punctum gimis recedat s modo evertatur de linea impressionis pers smmen in rotu semper sumenda in perpendicatari nam hoc posito videtur c nane revel se aut an non regula illa hoc necessario in casu rasonis linea reflex poris ipsius A esse ipsa linea incursionis nam si noc incursum ipsius in A pro casione sumamue utcunque exi 1. 1 imum id propemodum fiet. Haec igitur a B in dut umssi faciunt ut lineq ila resulore naturum ei prospexisses iuo jam vid e inda u plura sint corpora luaesit ne quae concurrant licebitne problemata per solo puncta ila solvere ut su in fnclis sinspla s in sinentis paribus quam inaxime licet vorlum e linea directionum quod cum accal, et annom eadem servetur quanlitas nons plus tavendum sit uni pari quam alteri videndum in simna dispnevendum quomodo res possit d cobigu ne omnia quoad licet sint prictibus similia videau uomodo ex principiu similitudinis e st demonstremus quae ex duobus aliis demonsravimus ex prulcipio sertande potentiae et directionis, ut posolum etiam pro duobus moqualibus; ut pat priuci– pium quoque similitudinis ad plura propanemus. Multum ergo adtuce absumus a perfectionem videtur tamenntiu ralio habenda superficiei exerpientis non solum magnituduns potentraru