# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068148:0026
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068148:0026?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23
# Folio 13v, page id 00068148:0026
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068148&page=26
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068148/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
# Lines: 82 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 quando incurrens
repellitur
eroc
impingitur sequeretur nec corpus parvum in maximum corpus
impingens repelli nonnihil.
quaeritur an eadem sit percussio si corpora eadem eadem celeritate
denige
sibi appropinquant, quaecunque sit propria cujusque celeritas absoluta.
sint corpora A. B. concurrentia celeritatibus e. i et sit ae aequ. bi
erit vis oncursus aequ 2a aequ. 2bi, seu ac + bi. ponamus jam
percussion
quiescere b, et celeritatem ipsius a esse H esse autem H aequ. e+ i
erit tunc erit endem celeritas appropinquationis, quae ante, percussio
vero erit ae +bi, et vis tota lerit ac+ ai. Ergo vis residua
erit ae b a (ad) + ai C ad- bi, seu al - bi, cujsi
addatur a+ quae divisa per a + b, dat celeritatem a- b i pro celeritate
residuo abreptionis, ein si addatur aetbi
b
fit
pro celeritate progressus incurrentis et si a
a-b i  e del
a + b
a est b)+ abest abd renbi  (b.
24b + 2b
tunc etiam patet quid scubi debent,a sed quado quando scil
a + b
majus est ac +bi quam
a + b
eddatum
i quando vero munus, tunc debet ad q
ad a -b i addi ac +bi, et aerbi detrahi a a-b i
a +b
error in calculo tamen ex  his regulam illam procedere non posse
 V
a+b
et ratiocinatione comt ( concludo sic:
dideo
Egitur
N Falsa est propositio quod eadem sit percussio s
thesi servandae corpora sibi eadem celeritate propinquent. Quod probo per
virium quantitats instantiam hoc modo. Sint duo corpora a. b. concurrentia celeri
tatibus e. i. ita ut sint in reciproca corporum ratione, seu ut sin
ae aequ. bi. Ponatur autem esse corpus b majus corpore a. porro
patet celenitatem qua sibi appropinquant corpora esse e + i. Fiugatur
ponatur, jam edem corpus b quiescere, et corpus a in ipsum incurrere
celeritate et i erit percussionis vis etiam ac+ bi, vis autem
tota est ae + ai, quae est minor quam ae+ bi, quia a minor quam b
erit ergo vis percussionis minor quam vis major quam vis vis tota
quod est absurdum. Ergo fulsa est pro in hoc casu scum corpus sciliincur
pens est minus excrpiente) falsa est propositio, quod eadem sit percussio
si corpora sibi eadem celeritate propinquent
Hac objectio Si eadem esset percussio 
priorum habita, sequeretur perdi motur vim, et quidem illam quae
corporibus mollibus seu
omnem perdi quae alioqui si clastica essent conalum discend
discedendi produci ponitur. Quia quid ipsorum qui eandem percussio
nem defendunt sententiae contradicit Ratio connexionis est, quod
Elastica ab aliis mollibus non nisi in eo differant, quod resiliunt, ambo ergo
recipiunt in se vim percussionis mollia absorbent, Elastica reddunt
altero
praecedentibus, quid futurum sit, si unum praecedat, alterum assequatur
tantum enim addendu est motus communis. Nunc ostendam tantum
quando corpora duo occurrunt sibi, tunc vel aequalis est potentia eorum
vel inaequalis, si aequalis constat eadem celeritate repelli, sin inae
 tunc pars polentiae majoris aequalis minorispotentia, vique juncta, id est
potentia minoris duplicata erit jam conatus dabit partem conatus recedendi
et reliqua corpus fortius differentia potentiarum seu excessu suae polentiae
praeterea in debilius velut quiescens agere intelligetur, unde rursus
si data sent duo corpora et datum sit, quid evaniat no in alteruum
velut quiesiens incuriente eventurum sit, dabitur etiam quid in
quocunque alio casu sit eventurum. Nam primo dabitur ex
quid futurum sit quod hinc etiam duci possit casus occursuum.
separatim partim percussit partim conatus abreptionis, quibus rite
acu
exfalsa hypo-
motus.
diligenter exam
nanda nam et
podeo
meret
cdt eet.
Iaquiendum an