# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068149:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068149:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 24
# Folio 4v, page id 00068149:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068149&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068149/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

rem formalitr considrando, siuium fomaliter consistit ut actio,
Sed ut verum fatear, quod probandim sanitur, hic in effectu prasip,
poritur et colligitur aliquia quod non sequitur Asinitur enim
dd
quod apud
ean
ta pa tem pus actione potentia non sanen ci
tas quae
occelerata acqu
x pote nia   r plicatione proncti sconetia qundae t illi tenil en tmesiptiptionua uopluiters msi
edias
auer aranet agieuea cecres
redo
sine aihee cgatere r  splan
et
me siqueeur cprad
s non opus erat probare fieri duvapplicatiore ipsus fud it quot tamen facis, sed ut arim videtur in supsicientemid facis
onendo
ut si Aaat
et
d
est quoa at
ese quod du. serum hoenesa potest, quia id non sunt aquales interde, quemagnodum aat potumtur luter se aequa
praetercaosso at. derum hos nihil aliud concladitur quam quod orat assumtum
nempe de produci applicando fadat. sique ex suppositione quod f appli-
ddo
cata adndat producit inferre licet fndat esse ut adv. quidui ab
initio statim ex eo quod f applicata ad at producit de inferri po
forat esse fat ut du. nec erat, opas ipso n vel descensu ad dat et dax
spr ocedit
sed praeterea non bene pescerdit descensus, quea in illo redit difficultas, quam
Sibi ilse initio fecisti et cujus causa ad ipsum descensum venisse videnis. Nam
quo jaro negafei vim fese aequilem per totum tempus ut vel pertotem spatiam
adeoque sotatim assumi posse fat ut 
da, (eo jere etiam negan poterat candem f dorare per quamlibet tempu,
sculi at particulam infinitesimam aequalem, cum applicata mediae in CD et et
velat GA LM vim mediam reprasentantes atique non sint aequales inter se. Itaque nega
bitur quod ais candem vin f, qua applicata ad dat producit ddo, applicatam
ar bis dat, seu ad binas tempusculi aequales particulas producere bis dat, quia non
est eadtem vis f, quae in primum et in secundem dat diditur, ergo non prodit utrobius ae
qualis dav, adeoque dupligato dat non duplicatur ddr. Denique si non admittis ex eo quod
fin at producit de, sequifat-do, quia fava est aequalis per totum at; etiam non admitetur
ex eo quod f in dat producit dv, sequi fdat- dde (vel nfdat= nddr), nan pari rigore
adhibito etiam fnon est aequalis per totum dat, posita etiim acceleratione perfecte con–
finua, eadem vis f, ultra indivisibile temporis sinstans nn manet.
Itaque si quid judioo, verendum est ne adversario nimis nudum latus praebeas, suaserinque ut ipt
potius judlicium, quo hypothesia interruptionis rejecisti candide rotractes antequam ab ipso vel ad
palinodiam vel ad obstinationem redactas videri possis. Haec rogo at veritatis et tui decoris causa
dicta in bonam partem acripias et soribo sini uni, eo magis ad hoc adactus, quodipse saepissine
et cum fractu inde ab initio inventi calculi dlifferentialis, interraptionis hypothesi, alusque id genus
fictionibus sam usus. Equidem certus sum in natura nunquam per tempus quanturuncunque aquabilem dari
variationem; quin nec dari ullas veras rectas aut ullam salian veram exacte linean carvam finitis datis
explicabilem (quanquam hoc mirum videri possat) sed cortus et vicissim sum nalas in natura esse parti.
culas quae vere sint infinite parva, et quicquid hoc est, fictionem esse, cui aequabilitates itidem ficta
nullo orroris periculo acconmodantur. (Quodsi igitur in adversarii sui regalis erroren deprehendisti, eum
aliuade quam ex interruptionis seu saltus hypothesi oriri necesse est, et fontem orroris alium inda
gari operae pretium foret. Caetorum multa alia in eodem schediasnate praectara et utilia a sC
dici agnoseo et inprimis ex fat = de (ob H =dx. V) recto infers fdx- rdo et cum positaf con-
stante fiat fa=irrnempe in hypothesi communi gravium descondentium; recto infors hajus canones
applicari posse ad vim f utcunque variantem saltem pro tempusculo quo durante vis pro variata
assumi potest. Ita ipse egregde uteris fictione, quam defendo, et proinde non sattis capere pos,
sum, quomodo aliquid simile in aliis calpes, aisi forte adversarius re per se bona male sit uses
eneranias litatiores
iei  sliniri