# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068161:0022
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068161:0022?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 8
# Folio 11v, page id 00068161:0022
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068161&page=22
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068161/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

RX seu C aequ QX 39R. seu 2X = S2X 23e seu caequ a - sal
ergo fiet: t aequ Sadt: a- sal cujus ineunda est summa: sit:
a- sal aeq saequ. C. et cc Ecarna aequ al. Erquact aequ
2Cdc = 2a de et fiet: t aequ f2edc: 8 - (2a dc: c seu fiet:
 aequ. 2C = 2a sdc: c seu 2c - 2a l0g. c. aequt. Erunt ergo
tempora proportionalia quantitatibus compositis ex differentiis inter
celeritates, et celeritatum loganthmos Hyperbolicos Unitatem primaria
habentes maximam celeritatem. Ac autem ad spatia seu
loca sive re l. revocata, erunt + aequ. a - sal - 2a se:a- sat
sal
seu f aequ a - val  a) dl; sal - 1 Sed de signis pearatius con stituendum
variari
citantibus
Aina patet
Hinc patet vaiantibus spatiis variari tempora quoque  coescere
seu seu majore tompore fore opus ad restitutionem corporis tensi
ad eoque
cor corporis temlentis restati rejectione overatam, pront id majore
alio atque alio tempore opus fore, prout magis minusve ab eo
tensum est.
Sed si
Sed tamen  alias si bene memsni demonstravi corpus tensum
inter restituendum nullo modo oneratum intelligatur, seu
si abstrahatur animus a pondere naturaliter ei adhaerente, sesc eodem
semper tempore restituturum.
saeterum video tamen hic magnam esse difficultatem. Nam
cum semper mole suae materiae aneratum sit videtur perinde esse ac siea
rejidere conaretur; itaque perinde est ac si Aingatur ab ea ini ab epus incursus
fuisse tensum. Et licet exignum admodum videatur ponatur pondus
tamen res eodem redit, quia tanto majore celeritate fingi debet
tetendisse. Ergo tanto majorem celeritatem ei communicabit.
Itaque rc recte considerata, in eo a me peccatum videtur
quod supposu Elastium se restiemens vim eodem modo reddere
s
corpori cujus impulsxicu
 si is
ita enim Sequetur ipsum tatum impetum concepturi
illapsu sagittae tensus ponatur) quolibet momento impuesus totam
vim quam Elastrum perdisit; accipere, cum tamen ipsa materia
arcus etiam plurimum de impetu concepto retineat. eoque ipso
ad celeritatem mox secuturae residuae detensionis seu restitutionis
augendam contribudat Itaque quo mi in quo inter est in ter sagittu
et onus naturaliter ad haerens ipsi elastro, seu materiam chordae, ta
hoc enim impetu concepto, quam etastium perdidit restitutionem
ony
tamen ad huc promovet, ut sagitta hoc non facit, impet, enim
ab ea conceptus, atramsi arcui alligata nisi arcui alligata ponatur,
et impetum habeat ma acceperit majorem eundi, quam ipsae partes
chaa quibus alli arcus vel chordae quibus alligata est. nam si minorem
ut solet, potius retardat. sbsolule tamen loquendo semper tardat.
qui e quid arcum onerat magis. At materia ipsa ex qua arcus componitur
tanto minus onerat, quanto purius _ elastica est