# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068164:0151 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068164:0151?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 11 # Folio 76r, page id 00068164:0151 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068164&page=151 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068164/jpgs/default/00000151.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sed aliqua est difficultas ciria modum pplinandi ane mobile seu efficcendi, ut viae insistant punctis. et redeunda est hoc undo ad flobulos aequales ut si sit uperficies retae perpendiculanter insistant et exanusa fingatur in planam et cuivis globulo iisistat sun via ngulo ad planum recto, utiq res procedit. Nam quod ad solidum attinet novus figuras instistendoe non gererant ensi pliu prius iiss ptanas figuras exhibeaus propirtionales Ablendum es vero admodum est ne id quidem necesse ut superficiees vel linea in planas aut rectas ex pandantum sufficit insistere adango rectas quae duci debent applicari debent ordinatim odei insistere ipsi superficieiant lineae ad angulos. verum, non in parte con vexa sed in con- cava, item semper habetur artificium efficiendi ductum ne ipso applicae ad AB, BC, cd nempe L.Z se intersecent, quod flavetur si decescant verus eas idue hoc modo ut ladeatur ccedita partes versus quas redii circulorum osculantium crescunt, quod si crescant in contraria, revera, tunae sumantur eaum complementio ad date rectam, quae dede omnibus incjirem. Combud omnibu sallem aliquousque sumtis, sicrescant in infinitum et haum deinde applicalaum sumacomprementalim summa detracta a recta data in eaa cur linea vel super ficiem ducta dat propositum. Ut si upplicando fussent trescentes LS NF9Y, deliahantur omnes a recta XX c constante EF omnibus majore et residuae LM NP, qa applicentur. Vem jam videxne sic quide et MPR aquari t rectangulis p, ut B pC in N p. dimidia quam dimidas rectansulis PR in est autem P incomparabili differens a va pV ergo demum s id demum verum est recta, acandas utrique rectae, quam termi- tidemi est extrorsum se applicando ad conveaum subssi videam pro M P, _ scrbantur (nZ, (P) _) pearet aatem ipsas ps et comparabilitei differre ab ipsis NY quae aeguales seeti ipsis N) vel NB). Sed rem distinctius consideremus an gise CH pos Cd video non differee cum enim NC sit incomparbiliter mnor ipsa IXp, utique BC et pN non differunt compambiliter. pari argumerito PpC et CH non differunt comparabiliter eego PN et CH normalicce. Itaque memozabile habemi theorema hoc mod si applicentur quaedam odinatae a curva duas quoque non differunt comparabilio ut curvas terminatas spatium intercipere, quod dimidum est summae rectarum erdinuli applican in mrogui ele . ic unrae curgis atisque simul curvis atqi in curvam utrarum, clementa ductarum, Aet generaliter si duae scil curvae, et ab una in altera ducantur minimae, ista ipsae minimae sunt tales. sed qu cece sibit pulcherrima consideratio quod ipse qui s ipse p(B) ponantur data. Psp) possunture ita assume ut ipsa. lingae MpH et (1) ()(2) suit rectae, sed anto id fieri non posses enim asumatir una , ut recta altenus habebitur genus