# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068164:0234
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068164:0234?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 11
# Folio 117v, page id 00068164:0234
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 116r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068164&page=234
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068164/jpgs/default/00000234.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine
# Lines: 79 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

oc
Demonstratio
Quibusdam enim positis conditionibus (ut aequalitate
velocitatem temporum et auniformitate motuum)
conclusumset debere esse einteree et protere a
duobus (temporibus) aequalibus EP et PV. conclusum sit
aequalia esse alia duo (spatia) H L et DG et HL.
ajo vilissim iisdem o reliquid positis, et ipsis DH
DG, HL positis aequalibus concludi posse et spatta priora
a P et PV esse
propositio.
iisdem positis si spatia sint aequalia erunt et
tempora aequalia.
Demonstratio
(tempora De et pV
ipC. d
alteruliu aliquod ut DPCmajus, erso pars erus alia
patii DG
ipsi pY aequa qua durante percursa est pars spatii
parsaliqua DF purs spatii DG. Et aequali tempore percursum
est spattum est spatium HL. ergo per prop. praecet
aequantur DF et HL. jam HL aequatur ipsi DG
ex hypothesi, ergo aequales sunt DF et DG pars
per spatium DFG et tempus FOV, ajo
estel  dpora F0, TV, esse
gitur
et totum, quod est absurdum. Ergo aequaha sunt
tempora EP et PV. Q. F. d
sit motus uniformis pixpatine mobilis M
DES
D
propositio
in motu aequabili. spatia metua
spatia a puncto mobili percursa sunt
temporibus proportionalia ucur
sit pars spatii quaecunque EF dico eam esse ad
totum spatium DE tempo sint motu aequabili
percursum spatiium DG, tempore TV, et pars spatii
ejusdem pars quaecunque EF, tempore op
ajo esse  partem  EF ad DG ut Opad TV
quaeratur ais ipsorug DG et EF maxima comnunis
anas
si commensurabilia sunt, sumatur ipsorum DGet EF.
maxima mensura 2F, et in partes huic equales resolvi
quoud considerationem solatum uus in moinie temporis intelligantur, cum quaelibet  partium fivertiarum par
Get2
percursa
 nullam partem communem
habentes)
nullam partem communem
habentia
tium aequalium aequali tempore percursa sit percursa
quipp
tempore sP cum igitur resolvatiur spat DG et EF
in partes omnes  aequales. ipsi EF, quarum quaelibet 
per prop. praeced. absolvitur tempore aequali ipsi QF et
diversarum partium nullam partem communium habentium
tempora quoque sunt diversa, alioqui idem mobile eodem
tempore fuisset in pluribus locis
propositio
aequalium
Spatia motibus uniformibus ejusdem velocitatur
a punctis mobilibus transmissa sunt tempo
ribus insumtis proportionalia
sint spatia quotcunque . set suis spatia ria AB, D CE
percursa temporibus FK, CG, LH, velocitatibus sempen
velocitatibus in ipsis semper et ubique aequalibus
ajo esse AB
TV tolum quo percusa est tota, quam tempus
se haben quam se habet  mpus FV qu
quam recta
ad rectam D,
et spatii ed est (per def.... motus non es
uniformis contra hypothesium
opatia scet Si tempors quo percursa est par
est rutio
E nempe TO aliter se habet ad tempus totum
quam DE se habent ad De
dissimilis est motis per DE motui per DG, etiam