# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068167:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068167:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14
# Folio 9r, page id 00068167:0017
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068167&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068167/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sse
in BO
onns Gcd
Sit pondus cujus centrum gravitatis G; deperficies Vds qua tangit _ planum sustetans AD
punctum affexae hordae BEhtentis in linea BC, pondere. BE appenso,  et per-
pendiculariter descendente. Quanitur situs  magnitudo ponderis E, ut
sustineat ouus CGd. necllon etiatp et ab yso vicissim
sustineatur
Sit onus Gesdd cujus centrum gravitatis G, supliticies Vds qua tangit planum
sustentns AD. retineatur praeterea ab affixa horda CBE, tracta in
in puncto
linea  CB super tro Elea B, a pondere E, perpendiculariter deorsum intente
in recta BE, cui (s opus productae planum sustentaris occurrat a
in A. Ponamus jam solvi onus super plano, et iaita hansferri
ex situ GDd GCDdV in situm (G) (C) (5) (D) (5) (2) planumque jam tangere
uncto 23 (d) atque ita Ctrenseate nelCte pontus E puncto effixionis
hanslata in d et centro Gravitatis G descendente in (G) pondus E ascendisse inses
rebert compensari inter se ascensus descensuse, ita ut in rentram partem sit
lacrum hoc est ut a hoc est ut altitudo descensus 2(Z) ducta in pondus G, aequetur
altitudim E(E) ductae in pondus E. a deoque  quod eodem redit, centrum gravi
tatis commune R, neque ascenderit neque descenderitdeoque nec punctum R ei repondens
Evane pente cietie poivemim
in recta per pendicutari BA. Quod
4) seu differentia
est a si calculum  instituamus quem hetenus exposuimus; efficiendo, ut fia E(E) in pondus E
aequalis ipsi 4(4) ductae in pondus S; an vero quod longe, est compendiosius: invento valore
ipsiust Bt si ex assumta E quacunque, et simplici situ adhabito ipsius oneris GCSdV, caeculo
indessege caloe  valorem ipsius BR analytiae inventum faciamus omnulum possibilium
Maxidium adhibitus meis artificiis, de maximo _ominimo, quae nullas irrationales
rvorantur, et inire calculum contrahunt ribi tamen inprimis notandum est, si G
immineat ipsi d nullam fieri volutionem, sed simplicem defuxionem manente eodem
puncto tangente D in qua casu calcalum jam sum executus. Video praeterea
emphis propositis non salis fore determinatam. prout (enim initium assumiti
volotionis, ino atque aliud prodiit maxinum; imo assunto quolibet puncto D
inveniri potest situt esest aptinum in plano tolis, ut U si S primum cadat in A
volvetur curva, descendensque inveniet te
Itaque nomissa consideratione
sit equilorii blahens pondus E.
optima methodus haec esse videtur
ut in staticam seu aequilibrii et quid suitentet, adeoque quid moveat
reducamus primum ad apices quosdam perpendiculari risu gravia sustentantes
ita ut nec  superideigravis nec superficici sustentantis, nec livee adeo nisus 
Trahentis vel retinentis habeatur ratio
Hoc corpus sustentetur
it corpus grave, cujus centrum gravitatis G, postertat ab apicibus seu punctis.
A et _ sit gravis ce.
sit gravis centrum G id innitatur puncto D sed pro parte tantum ut re ansclicet
circa d, adeoque desandent possit, quaeritur quantum sit pondus retinens E
uiuscentium gravitutis est
sum pondus G incumbit planis AB, EF punctis C et D, periide est ac si punctum seu
Centium G impellatur s CG, DG. dunquam contis; sed hi ipsi conti impellantur
rectis
nisibus LC, Md. Nimirum grave G tendens conatu Gk perpendiculari tendit simul
conatibus GD, GN, tendens autem conatu Gd vel DR premit planum FE conatu DM
hc nase
tendensque conatu GN vel C5 premit planum aB conatu et
officit alipsum
tantum nisu :N. Ergo videtur resistentia opus esse ut der; adeoque pondere suifficiet pondus
ut dM. Verum vicissim pondus agens diectione Me; dat ipsi G di directione dGtantum
conatum, ut L Dd _, nonvolio ut Rd atque ita ad imprimendum conctum ut Rd opus videtur pondere
ut +d. quomodo nitu dicemus premi planum Et, ponderene ut ut DA an Et D 
pondus vero resistens en et debere esse ut d an solum ut 1rd. An dicemus a aliam
esse vim quam excipit planum quae sit ut dM, aliam esse vin quam debeat habere pondus que
quae sit ut cd. Cum onsu rationis sib, traqui quam patitur planum, et qua sustnti
Concipi atiam potest, pondus G circa centrum agere vectem CGd eod propecrere
potest contro actionem, esse eandem
punctum D indeque companandus est descensus puncti G tum proputtione seu progressus in paralleta
ad et cum progressu ouncti cum D in baralleta ad DM. Est autem descensus ipsius G
aisert s  peiritum crie
SE