# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068184:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068184:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 11 # Folio 2r, page id 00068184:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068184&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068184/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine # Lines: 76 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. demonstrationem communicate noluit Talea aliam quoque elegantem hujus lineae proprietatem, dederat Du. D. T. quod solidum dicto spatio circa radium qui dividitur non communicavit non inveniuntur quin simul demonstrentur. tanquam axem volutoo genitum sit dimidium cyliudri Circum scripsi. Hoc verum foret (inquit autor noster) si linea esset parabola. Quasi vero non infinitae lineae dari possint, hanc proprietatem cum parabila habentes communem. Putat interim Theorema saltem circiter ad mminimum esse verum, quia scilicet haec linea sit vicina paraborae; sed dubium nallum est quin du. D. T. exactum eorum quae in his assernit demonstrationem dare possit pag. 106. si operae pretimu judicaret. Lineas quae habent punctum flexus contrariii vocat irregulares. In Cosmographia p. 144. 145. Tabulam Cassimi exhibet, complectentes maximam mediam ac minimam planetarum distantiam a terra et p. 153. Gusdem Et p. 153. Tatculam Revolutionum 5 satellitum saturni Agit et oiter ee paucis de Meteoris in Astronomia de Periodo Chronologicis terminis tractans refert p. 123 A et speciatim de periodo Jutiana (quam putat ita nominatam quia julius scaliger de ea primus locutus sit cum potius a josepho filio lejus celebratam constet) p. 183 exhibet Thee praxia P. De Billy, datis trium lyclorum, numeris invenire numerum respondentem periodi inlianae. Nempe Numerus dubus circuli solaris multiplicetur semper per 4845 Numeri dati circulorum solaris, Lunaris et indictionis nem verbi gratia 10,2, 4 tice per Numeros 4845, 4200, 6916 multiplicentur respecoidar per numerum periadi julianae qui est 7980, et neglecto quotiente residuus erit numerus summa productorum puod quaesitus 4714 qui est numerus annorum quo primus annus pericdi inlianae praecedit nativitatem Chisti cui si addantur anni 1688 el apsi usque ad presenter annum 1099 prodibit 604 pro anno juliano, cui cui si addantur anni 1628 elapsi usque ad 1689 prodibit 604 6402 pro anno intiano dicti anni 1689 Ex Cassini observatis refert p. 159. quasdam stellas fixas per Tubum dividi in duas circiter aequales, et suis diametris distantes, ut primam arietis; et eam quae est in capite praecedentis geminorum Quasdum pla Esse et plane triplas aut quadruplas, ut quasdam plejadum, et cassinum Et p. 154 Cassinum observasse Nebulosam inter canem majorem mediam gladii orionis. et minorem, quae satis elegans sit si per tubum spectetur inTerminis Navigationis Pest Theoriam planetarum necepto more per Circulos traditam attingit explicat p. 435 H seq9. Hypothesin quandam Cassini, quiloco Ellipsium Repleri introducit lineam quandam Ellipsoeidem, seu Ellipsi cognatam, quam aptiorem judicat. Nempe res paucis huc redit. exie major Ellipsoeidis aplanetariae a sole immoto tanquam foeo dividatur in duas partes, quae utique eam inter se rationem habebunt distantiae maximae ad minimam, idem fiet in altero foco. Cum vero in Ellipsi communi summa rectarum a fol puncto curvae ad duos Focos ductarum aequetur axi majori; hic contra rectangulum subhis duabus rectis aequatur seb rectangulo sub maxima et minima distantia. Motum autem planetae ita concipit tanquam compositum ex circulari et recto respectur unius faci t ejus foci qui a sole est diversus. ea lege, ut motus circularis sit aequabilis dese id est, crescens propontiant destantia ab tud poro den equales femiper ongulos =verissima enim ejus haec theoremata esse compertum habemus F et p. 382. tam javialium quam saturniorum (pro anno Nativitatis eristi et qui debet esse centrum medii motus;