# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068187:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068187:0011?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 14 # Folio 6r, page id 00068187:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068187&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068187/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. videamu, an exitus exinde habeatur quod quod dividendo corpora utcunque eadem in ipsis manet vis respectiva, non tantum ergo debet cervari eadem vis respectiva, c inter B C et A, sed etiam inter B et AC, itaque centrum gravitatis commune i ipsius BCG ABC, debet ante omnia in eadem procedere linea recta, ut eadem in summa maneat vis directira. Deinde BC et A etiam eandem retinere debent vim respectivam. ing scilicat itaque si A ita in cidere in BC, ut nulla fieri posset gyratio, (ut si incideret in eorum cen- tram gravitatis commune) tunc recedent a se invicem post ictum in ea celeritate qua venerunt ea celeritate qua Teptara ademto motu communi conspi gravitatis venisse ponuntur id est reciproce proportionali corporibus sedenu si igitur. A ponamus esse aequale ipsi B et ipsi C ademto ipsum A accipiet celeritatem retrorsum motu communi centu gravitatis ut 2. et BC celeritatem qua venisse intelligitur ut 1. Sed celeritas l ut 1. quam BC accipit et qua qua venisse intelligitur non ita intelligenda est ac si eam acciperet ipsius BC centrum gravitatisqs quod fit cum A in ipsum impegit, seu clius incursus in BC fuit centricus sed debet eam accipere partim centram gravitatis partim gyratio. Et quatenus ipratio eam accipit, eatenus censetur setrani vis respectiva eodem enim, modo intelligitur B recedere ab A, sive recta id faciat C sive recedendo versus L in gyrum vertatur, initio enim moveri censerur in tange tite C etsi alibi sit in angro eodem modo movetur ac si Illud dubitari poterat an G etiam ictam ipsum commune, centrum gravitatis Getiam motum acciptat an vero quiescal circuli BL. Et ipsum mmediate, alligatum ipsi B. tantum et gyrationem termittat circa se. Et quidem si G non impellitur s ipsorum sed tantum motu nes vis respectivae media pars quam accipit, est gyrato quam BC accipit, ee in gyrationem impenditur. sequitur nulla concursus vi effici posse ut corporibus duibus reciproca celeritate concurrentibus id quod occentriae impulsum esssoet tantillum loeo pellatur, sed quas immobiliter centa gravitatis inficum, agetur in gyrum. Et si ambo corpora occentrice non enitabunt amboraum centra immota manebunt, quod absurdum et experientiae contrarium esse comnifestum est. Idiam alia hic latet absurditas. Nempe fiet fiet salsis irratio nabilis, impulso ipso centro impellantur. gravitatis nullus fiet gyrus, omnisque vis ictus impendetur in progressum, sed omnis vis in Gysrum transferetur nulla in progressum, cum tamen rationi consentaneum sit eo minorem si tantillum ictus fiat extra centrum se qustum majoremque progressum quo propior centro t G et ctus. celcontra quo remotior id jam agitur ut modum Unde sequitur revera Bon C extra agrum) sed etiam non tantum trahendo quasi filo cohaererent, flexili impellendo agere Bsed id agitur ut modum partiendi vim respectivam inter jystum et progressum assequamur. Hac difficultate superata omnia forent in eado Et quidem considerandum est cum ictus impellentis A non dixigitur in G. sed in H tum Ad H et C com cidant ci tunc totius BC partem centrice a ab A in impriesam esse BC residuumus, tantum per consequentiam impulsum esse. Et si CL sit infinite parvum, adebque H et G coincidant, tunc cessare gyrum ob inconsiderabilem resistentiam ipsius CL. Sed quo major sit et, en plus virium impendi in gurum. An ergo parribus BC set CL positis aequalibus media pars ingyram, alterque in communem pro gressum impen e ut intaram Aa potius non tantum partes considerande sed etiam detur. An pos ses d.r p compacadam cum et in et G coinciderent, tamen aequolle poret fanum t i e frita iirorm et iufinte pario cam ad onclainiter