# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068187:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068187:0053?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 14 # Folio 26r, page id 00068187:0053 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068187&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068187/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 30 tus renitu proficilei. Nec nocionem ipsam virium quisquam ante nos explicarie; qua res hactenus turbarie Cartesianos alios que, quimocus rel impecus Cummam (quam pro virium quantitate habent) poscconcurlum a priore diverlam prodire posse, vel ideo caperenon potuerunt, quod co iplo etiam virium quancitatem mu- tari crediderune. Mihi adhuejureni, e corporis naturam cum Democrito dc hu- jus ea in re sectatoribus Gassendo et Cartesio, in Pola massa inerte tune constituenci, excidit libellus sypocheseos physicaeritulo, quo Theori- ammotus pasiter a lystemate abstractam, ex Cyctemati concretam ex- potui: quem ultra mediocritatis suae meritum, multis praeclaris viris rideoplacuisse. Ibictatui, Suppotita cali corporis notione, omne incurrens suum conatum dare excipienci, seu directe obstanici qua cali. Nam cum in momento incursus pergere conctur, adeoque se- cum abripere excipiens; conacusque ille (ob corporis ad motum quietemre creditam mihi iunc indifferentiam) Cuum effectum om- nino habere debeat in excipiente, nisi contrario conacu impediatur; imoetiam s eo impediatur; quando tantum diversos illos conatus inter se componi oportet: manifectum erac, nullam causam reddi Polle, cur non incurrens effectum ad quemtendie, consequatur, seu cur non excipiens recipidt conatum omnem incurrentis; adeoque mocum excipientis ex prictino luo ec recepto novo seu alieno conatu compolitum esse. Fix quo porro ostendebam: Si solae mathemati- caenociones, magnitudo, figura, locus, horumque mutatio, aut in iplo concurlus momento mutandi conatus, in corpore intelliserentU; nulla habita ratione notionum mecaphylicarum, potentix scilicet actricis in Forma, e ignarix seu ad mocum resistentiae in materia; at- que adeo sinecesse esset concurlus erentum Cola compositione cona- cuum Geometrica, ut explicuimus, determinari: tunc sequi debere, ucincurrentis, etiam minimi, conatus toti excipienti, licet maximo, imprimatur; atque adeo maximum, quiescens a quantulocunque incurrente sine ulla hujus recardarione abripiatur: quandoquidem talimaterix notione nulla ejus ad morum repugnatio, sed ind. Heren- tia porius continetur. Unde non magis difficile Foret impellero magnum quiescens, quam parrum, essetque adeo actio sine reactio- ne, nullaque heri pollet potentix aectimatio, cum quidris a quoris PEX.