# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068191:0045 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068191:0045?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A # Folio 45, page id 00068191:0045 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068191&page=45 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068191/jpgs/default/00000045.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine # Lines: 105 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Pepeeraan caliud ordinatem ducenda sine cnsim eta ariati e pas ir qua non ajectnt sit gus recipientes propositio. ducenda liedem positis si teries plutiume contineat va lates inx numero intinitas si nulla sit pars recipientis in quam non varia sint ordinatim ducenda, tunc Figura scalaris abit in isogonium ohoam curvilineum ductui proportionale. Uk si in parist quacunque Graris veluBAB pars russus sumi possit (A7 grqvitate specifice differens a reliqua TB inol graviora; utique in quavis m utique alia erit gravitas, clenat cui inter FN et G0 proportionalis TY respondeat, Epe atque ita semper continuando interpotationem ut rectangulat YX G perpetuo fiant minora, donec tandem latitudo eorum sit evanescens, figura scalaris definit desinit in eteoven curvilinaum isogonium curvilineum NYORRL sectone ut IV diverta it proportionale ponderi partis ipsius AB partis respondentiis AD isogonium curvilineum voco, quia omnes rectae ut FN, G0, seriei ducendorum proportionales (nempe gravitatibus pecificis) angulum eundem caliunt ad rectam FM magnitudine ipsius gravis AE respondentem; si angulus sit rectus vocabo orthogonium curvilineum. H Cere ne seciem ordimtm ucta uetseesepropetinali cructur solide dicarum figurarum isogoniarum quarum ordinata sunt figuram scalarem simpli– citer vocabo figurum iso gonium rectilinem et tam scalarem quam isogoniam curvilincam communi nomine figuram isogoniam appellabo et ipsa quae eodem angulo in- sistunt dicentur Ordinatim applicata, ut =N, (0 termin sciicet seriei respondentia sed partes rectae FM, ab initio propositio B serie in seriem ordinatim ducta ductus est rpdet proportionalis solido facto ex duabus figuris isogoniis quarum ordinatim applicatae sint terminis serierum res supradictum ut si grave, AE non tantum gravitatem specificam augeat, quo magis ad fundum E accedit, sed et, ubique varias habeat crassities, seu magnitudines sectionum factarum per plana fundo parallela, patet sectionen, magnitudines ducendas ordinatim in gravitates specificas. sit jam isogonium PQFCB (in alia figura ehie adjecta) cujus ordinatae, KF sint proportionales gravitatibus specificis ine sectionae graveset, pae in le sectionibus gravis respondentibus, ut C, si scilicet abscissae BK, sint proportionales ipsis EC distantiis a fundo. Et eodem modo sit isogonium PRGLB, cujus ordinatae ut KG proportionales magnitudinibus sectionum gravis respondentium ut in C. eritque ductus solidus PRGLCFGSTM propor tionalis ponderi totius AE. singulae enim ag sectiones inecuas gravis in suas gravitates specificas ductae repraesen tantur rectangulis, ut GKF, quae bin partes ipsius rectae BP u xeisit respondentes, ducta constituunt totidem pa recta parallepipeda isogonia ex quibus componetr ut KF TN: component u diau trorsus uti eque cfiga sectiogravis per planum fundo parallelum ducta in suam gravitatem, et praeterea in CZ particulam aliquo sumtae dicantur Abscissae, ut si AP altitudinis gravis ipsi KN in ductu solid assumti + cum pel qis sim. ter sit ordinatin applicata respondens termino proportione respondentem, componit integrum seriei; FH erit abscissa, quae proportionalis erit numero exprimenti, quot in serie sit terminus, si ponatur recta applicationes gravis pondus. Id tantum obtervando, quod CZ vel KN evanescunt, a cum nulla est assignabilis portio t gravis ut YCZ, quae eandem tota ubique recipiens uniformiter crescere ab F versus M. habeat gravitatem specificam. Haec solida primus consider avit Gregorius vincentia si nalla sit parsreciptentis sit carretas eorum quae npsunsunt ut si quae fundo E propiora sunt in gravi AE, ponantur esse sde Avelaliis parallelo grammusi segomisquet ut GkFY traat