# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068191:0176
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068191:0176?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A
# Folio 176, page id 00068191:0176
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068191&page=176
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068191/jpgs/default/00000176.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
# Lines: 110 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

primae canon analyticus etet talis: 
si V. ut T. fiet l ut +ntC, ubi habetur
lex t, quaeritur jam canon analyticus tabulae secundae
seu posito +. ut vm, quaeritur l ex v. Quod calculo
talis habe invenietur vecit plater t.
o
Ergo + ut Bm.n
Jam ex canone tabulae prima est
in ut +
l. ut f
4
analogia 4 pro + substituendo valorem ex analogia 2
sit l ut vn:p.  id est (.
itaque si t. ut v fit l ut ntn qui est canon analyticus
tabulae secundae. Et eodem modo canon tabulae quartae
excanone tabulae tertiae derivatur canon quartae, aut
a itemque ex can. tab. quiatae derivatur canon sextae
aut viceversa. Sed ut ostendamus quomodo et caetenis
alii canones ex primo aut inter se deriventur
in exemplum apionemus calculum, quo canon
tabulae quiatae derivatur ex canone Tabulae primae
(
In Tabula igitur quinta est v. ut l fbdetitur B ex l.
seu V ut l quaeritur F ex l. Bc. jam ex tab. 1. canone,
(4
(
(2) 5b:c
1m: m F n
cum esset v ut tnum, erat l ut +mtn: m. Ergo F ut
Ergo es gets, to tollendo t ex analogia 3 per analogiam 5
fit v ut n: mn Ergo comparando igitur analogias 2 et 6
fit m+n: n = c: b seu  1+ m: n = C: b et n: m   b: c - b
(10)
jam ex ans articulo 4 erat l ut f1+ n: m Ergo per artic. 9 fit
(11) 1C+C- B
ut 
et invertendo hoc est seu inverte
-b
seu fit +? ut (c itaque si sit v: ut lo fit t ut l
12
qui est canon analyticus Tabulae quintae. Eadem qa
Methodus in caeteris locum habet. U in qua
singula non tantum notandus est usus calculi expo-
qua
nentium literalium sed et analogiarum ll ad instar
aequationtem adhibentur; et quidem analogiarum itli non communiam, sed
2954
per duos tantum terminos sed infinito indefinitos. seu
universales quamcunque ejusdem nominis propositi quantitatem
contine comprohendentes expressarum,  Geometris
quidem  in usu sunt, nondum autem in calcula analytico
adhiber frequentabantur. Itaque nos cum usus horum
sit maximus in translatione Geometriae ad motum
potentiasque, vam his exemplis praeire voluimus
praire viam aliis non e re putavin fore putavimus.
ut cum dicitur
velocitates in
ravitum
descencu
acquisitas esse
ut temsiora
impensa (seu velocitatem
priorem esse ad velocitatem
posterior ut tempus acqui-
sitionis illius ad tempus
hujus) quae formulae
brachyligae analogias
contracte exprimendi
oea absoluta astimaentur: eodem modo ut
primae quon et secundae Tabula iidemfuere
casus potantum discrimine quod longitur
ercursa eadem in prima
ecunda aer relocitates aestin
equentibus quoq
eadem tempora
Cantur
insumta in quiata quidem
per longitudines percursas) in sexta vero per velocitates acquisitas estimabuatur
gitur Tabula rointa ostendit quomodo data ratione velociontio
acquisitarum ex data latione longitudinum vercunarum, etiam
temorum imvensorum ratio ex data ratione congitudinum sari
1A
s
empora impensa
in multiplicata
p
= n. man
dinum
Exopli cansa si contatudicm cute veloritotum surdesolita (V) sint ut
longitudinum quadrata (l2) seu si velocitates sint in ratione temporum
congitudinum iuplicata subquintuplicata seu ulli sive multi–
plicata ficundum e nc lad invemenda
todinibus quaeratur in liaea suprema quae est lonusitudi
longi
nuc 2 cortatus siguo (L) et in columna simiterrimas quae est
velocitatum) numerus 5 notatus signo (Y; et in cella notata
siguo (T) utrique L) et V) respondente oaurret numeus  3
si significat  tempora impensa esse in longitudinum
per cursarum ratione triplicata subquintuplicata seu mul
tiplicata secundum numerum hoc est cabus velocitatur
hoc est surdesolida temporum esse ut cubos longitur
et generali theoremate si sit v ut l.
-B. C
seu + ut
b Sed ex inspectione Tabulo
naturaque calcuri cursus apparet multa manere loca vacua
L ub l.
ubi casus sunt impossibiles. tanca Nlam in postibilis est
ex. gr.) casus cella d respondentis longitudinis exponenti 1, et velvertaatis
et, ubi velocitates sunt ut longitudines sen v. ut l., nam