# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0061 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0061?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18C # Folio 30r, page id 00068193:0061 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068193&page=61 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068193/jpgs/default/00000061.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cn Ar um.) n La ma rS. ram quia roL Utque e Ses Cur a e quin li une ve ut ete est ese et nem ex at sit um redire speumen praeliminare redire, potest, si iptum m + B eaistens, non prorsus in horizontem AM descndisse, sed tantillo altius mantisse ponatur, ut decurrere Notuerit ex +B in 1B. Unde omnibus in statum priorem rettitutis habemus Machinam efficacem Motus, perpetui Mechanici. Et simi- le absurdum mutatis tantum numeris ortendu poterit, quamdiu altitudo 3B M ad quam ascendere potert B vi velocitatis acceptae major erit quam 4 pedum; id et (per Lemma) quamdiu accepta ab ipso B velocitas, plus quam dupla erit velocitatis, quam habue rat A. Quod erat dem. Demonstratio tertia. Axioma. Fuiri non potett, ut contrum gravitatis corporum et ipta vi gravitatis ascendat. Hoc coheeno, patet in primo situ 1A, 1B, m horant posito 1B in horvzonte, et sA elevato altitudine unius, pedis 1A H su pra horinontem, centrum gravitatis commune iC erit elevatum quatuor quintis unius pedis. Juncta enum recta 1A1B seca- bitur in 1C, ita ut sit 1BIC quadgupla ipsius 1Ar C; ergo 1C.B con- stat quatuor quintis iprius 1A H pedis. Sed m itatu vel situ sequente 3A3B reperiimus 3C commune centrum gravitatis assurr exisse ad 3C3G sedeum quintas, pedis. Divisa enim 3A3B im 3C, sic ut sit 3C3B quad rupla iprius 3B3A, erit dC centrum gravitatis ipto- rum A et B, et cum 3C3 A sit quinta pars iptius 3 A3B, erit et 3C3G quinta pars iprius 3BM sedecim pedum. Ergo constat sede um quintis pedis, et proinde 3C centrum gravitatis commune ele vatur ad altitudinem 3C3G quadruplam prioris 1C1G, quae tantum quatuor quintis conttabat. Quod et aburdum (per alcioma pro– ximo praecedens;) ita enim centrum gravitatis commune duorum corporum gravium vi ipsius gravitatis ascendet. Nec aliter evi- tari potett absurditas, nisi B accipuat velocitatem qua non sit mi- nor duobus gradibus; ne scilicet ultra (B) altitudmem 4 pedum ascendere possit. Scholion.