# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0223
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0223?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18C
# Folio 111r, page id 00068193:0223
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068193&page=223
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068193/jpgs/default/00000223.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dabis
atam
M ean
umino
ncal
nalys.
cenem
M.
Mt.
quaer
Ut
e
n et
nae
4) M
;id e
Canon
bula
n der
vata
de Motu difformi seu accel. vel retard.
vatur canon seatae aut viceveroi. Sed ut ortendamus quomodo
et ali Canones ea primo aut inter se deriventur, in exemplum
apponemus Calculum, quo Canon tatula quintae derivatur ea ca
none Tabula primae.
 C1.)
(2.)
In Tabula igitur quinta est v. ut l, seu v ut s:C, quaen-
CX)
erat C
C3)
dam ex tab. 1. canone, cum etset v ut fn: m
tur t ea L, b, c.
nalogra 3 per analogiam 5, fit v u
(8.)
hsitur analoquas 2 et 6, fit m +n: n = C: b, seu 1 + M: n = Cb
. ut 1b, fit +.
t
(cod +. + n +m. Ergo
q
(C = b
,qui est Canon atralyticus sabula quinta.
Eademque Methodus in coeteris loum habet. In qua non tantum
notandus ett usus calculi exponentium literalium, sed et ana
logiarum, qua ad instur aequationum adhibentur; et quidem una
logiarum non communuim, sed per duos tantum terminos eosque
n definitos seu universales quamcunq ejusdem nominis propositi
quantitatem comprehendentes eapressarum; ut eum dicitur
velocitates in gravium descensu acquisitas esse ut tempora im
pensa (seu velocitatem prionem este ad velocitatem, posteriorem
ut tempus acquisitionis illius ad tempus hujus), quae formulae
brachyloga analogias contracte exprimendi Geometris quidem
in usu sunt, nondum autem in calculo analytico frequentabantur
stagi nos, cum ulsus horum sit maacimus in translatione Geome-
triae ad motum potentiasqe, his eaemplis praerri viam aliis ere
lore putavimus.
Prap. 9.
Fieri non potett, ut temporitus eorumve potentiis m
progretsione Arithmetica crescente assumtis, velocitates quresita,
vel etiam spatia percursa crescant in rogressione Geometrica
inde
ibi sur
idratu
adrati
num
atum
en.
itudi
Dinum
ibus
sunt
M