# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0350 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068193:0350?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18C # Folio 172v, page id 00068193:0350 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068193&page=350 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068193/jpgs/default/00000350.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sect. 1V. De Causa et Effectu Activis. et B existente ante libram, sed ad brachia contraria. Jam m M nente CL, si B tam prope accedere ponatur ad centrum C, ut erit mipsum plane incidat, seu libram non nisi n contro tangat, su dent. n brachium CL sit infinite majus, quam brachium CB, tunt eject nullo modo B impediet progressum ipsius A im momento mcur taesit sus m L non magis quam si ipsum B tunc prorsus abesset; et porre C ita corpus A meidens in L perget trans L continuata, seu reten es cen ti sua qua advenerat celeritate. Contra n’infinita sit rand Ly pa Pues c l brachu CB ad brachium CL sive scilicet brachio CL istent finito brachium eB sit infinitum et corpus So infinite distare fingatur, sive (eadem proportiono) si brachio oo existente 1se nito brachium et sit infinite parvum, hoc est si A incurra in ipsum centrum immobile r . in A, ita ut tota vi qua venit repereutiatur. Cum enum. pa gredi possit, nec ratio sit cur n partem alterutram flectatul 15. nec vim possit in aliud transferre, ideo totam retinebit, et et 2 qua venit linea resiliet. Quod si rationes sint finita, et radi CL manente dato finito, corpus B à centro C tantillum rec dat ad M. tunc progressus, ipsius A in L imcurrentis, non pet sus quidem integer manebit, sed tamen nec prorsus sistetur, verum intermedium aliquid eveniet, ipsi casui B in centro stentis, seu perfecti progressus ipsius A quantum volemus vi a cinum, ut scilicet A incidente m L dum B quiescit m N 5 pergat quidem A trans L, sed tardatum nonnihit parte at qua verium translata m B. Et nisi hoc fieret, ab uno eaem mo ad aliud transiretur non mutatione continua per variato . ones momentaneas massignabiles, sed per saltum. Vicissim M 2C a G pente Bm N vel ubicunque distantia B existente finita, tun uti A ncidens in centrum Cperfectam patiebatur repercussu nem, ita si A ineidisset m distantia tantilla a centro C, v. gr a itiont scent A c a sus etani L, et Q F gat, etem at d LW Cd debe punc eat rata den et