# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0120
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0120?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1
# Folio 60v, page id 00068194:0120
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068194&page=120
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068194/jpgs/default/00000120.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ex A et B
si circulise secent ab in plaribus quam duoba punctis
C et D pllit se habere C ad A ut B, ut D ad Aet)
sit jam tertium nunctam id cadit utique in sectione
CEDF. qua si eodem aodo haberet
tp
doforet
unufuc rerationis seu caderat in rectam AB contin cyp non
Cet D non cadant in rctum et daset se habere ut psa sius
non eodem modo se habet ad (ut ad) nec potert eodut moda 
neo eotum modo seulobit si ab eadem part duo puncta
eidem do su hateatd retu duo puncta eo
lirerlu secat recto s enim ab utiaque ejus parte
punctur quo circuese secant est in tano utidus ergo uli
circanfercilia extema sectinis bijus sectis serutati corsduct ralanq. id est
oustat aperi ujus et arcu veterius circuli ergo non nisi duo punct
quibis sibi ocrrunt, nisi vilis uru
dic
nod ab uno est circulo non esse continum
d cadet utique in CEDFC circum ferentiam segmensi
sed abatio deteru
ductum circulam communis. Ergo non potest esse nisi
ub ancatuqe circuli in eD loco circumferentrae.
seumenti, ubi duorum circulorum arcus sui loccerrunt
t
confines sunt, sed hoc non fit nisi in duobus punctis
quia arcu
trum segmenti deme
non sunt interrapti. Eodem modo per circumferem
stendi potest rectam esse locum
2
u
ox Absolutu i
punctorum ad duo puncta data
addendo limitationem
in eodem pluno, sed absolute.
res plano. Demonstratio
umi potest, quod omula
puncta contactus duatm sphaerarum circadum
centra descriptarum sunt suae relationis unica
dud centra contingit autem haec punctu esse in eodam
a
per centra.
in sint et puncta contactu
plani secante sias pha pasaianem non pelangee bis, nec nisi in uno panslo sunt.
sed susti congrua
ecta temicirculum bisecat, si per centrum transit
circulorum
centro _, abgola intervalo A ab uno late re
rectae describatur portio circuli ADB. idem frat
fint ut altem purte E, congruent portiones inter
se Eaedem et circulum aabsolvent, quia quae
libut portio omnia habut punita a cormo aequo distantia
quae sunt a sua purte ex hypothesi sid amo do
sut ratio matio. Desiguentur omnia puncta circuli ab una
stave rectae. Fiet idem ab altem parte. Habemus omnia puncta
circuli et quae atiinque ee det rectae congruent intet se
R  Recta ex datis extremiis positione determina est
Ergo et connitudine. Recta linvaram iuter duo puncta
simplicisema est, minima est