# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0351 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0351?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1 # Folio 176r, page id 00068194:0351 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068194&page=351 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068194/jpgs/default/00000351.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Htic quae nondum in mentem venerant ante vomodo in eyadicis peragenda translatio generali quada aud summe notanda desalculo dusuica s sid B Eu py. rob leme de Nombres Invenire Triangulum rectangulum in Numeris rationalisus cujus laterum cubatorum summa sit cubu s., proter e hoc 8, 4,5 te Triana +x Trianguli latera aa aalible, aa - bb. 2ab ac + bb 14 16 t ab+ + 4ab = aeabb2) Eorum cubi a- 3ab+ 3 ab- b 8ab a +dab +3 ab + B fiet: 24 + 6 a b + 8a2b3 equ. cubo. (1) iic eabc Ipcobus osannam in Arithmetica figurata egregie versatus, solutionem dedit Enius pro lematis in diario eruditorum parisino jun. 1690. sed unicam, otendit enim quaesi tum praestar; a numeris 3. 4.5. Triangulo cujus latera sunt ∞3, 4. F vet b inter se ut 3,4, 5. ut si autem solationem Analyticam rationem quandam dederit eo perveniendii qui a tamen der eam non nisi lotennica species Trianguli salisfaciens deregitur dubitarunt aliqui ridan non casu notaverit hanc proprietatem trium numerorum 3, 4,5. praei ead et ad eom jam notos accommodaverit suam solutionem. Certe etiam post hanc f exprorationem nondum tamen alios numeros dedit. Tametsi autem nihil prohibeat eum ad hanc solutionem pervenisse Analybicam, fatendum tamen est, esse valde imperfectam, cum non nisi unicum exhibete exemplum quaesiti, nec ostendat plura dari non posse. Tentabo rem Methodo mea nova nuper excogitata per dyadieos, qua nunquuam adhuc usus, sum. Sed 1 C ampolititu pento pomo ae b, esse inteyros, dyadice eynesos modi a = 10 + 1X + 12X 4 13X + 14 X etc B 20 +2X +22 X + 23 X + 17 ∞Y et ubi pono X significare 2 seu binarium, et coefficientes sinnificabunt vel unde potentra cujusque aequatur ipsimef quod est summa ubilitatis in hoc negoto a = 10 + 210 IX + 210 X4 2. 10.13 X + 24 s + 2. 15X 216,5, Eue F 2. tCBX 2. 12. 16 + _V +2. H R +2. ,3 + 2. A. 14 +2. 1. 15. + 2. 11. 16 12. +2. 1. B + 2. 12.(3. F2.12.15 +13- v +213. 14. 2.13. 19 19. 14 a = 10L 3.10. 11X + 3.1B. 12X F 3, 10.13 X + 31012X + 3. B. 14 X + 3. 10. 15 X +3.0 16X + 3. 10. 17F ees. 1. +3. 10. 11 X A eZ +3. 10.1 Il + 3, 10. B +11 +3. V1.N +3. H. B 13. 11 H matem aethaus in dadi u fi e vu eo tales equaves non es +12 43. 10. 14 +3. 11. 15 +3. 11. 16 3. I1. 13 +3. 12. 13 +3. 12. 14 +3. 12. 13 uplex Methodus sufficere ad quarainem, pre demonstratione in possibilutalis seu perfecta enumeratione, ad sufficere pro possibilitate certis casibus sae pe inveniendis neque enmt certam est jan utrum non trausferri deberat u temmini quidam 3B. verbe opisitum P. 20. 29 + 2. 21. 23 + 22 in terminum sequentem vemi 3. 1 13 + 3 temle ubi multus termini in sinistra debeat minimum medietas) debet evanescere, ut possint aequari inter se alioqui In quo nulla est impossibilitas, itaque si sic procedit compamtio, habetur solulum problema, est autem hoc egregium in istis, quod hoc modo semper nunquam assurgitur ad potentiis. Verum id subest ircommodi quod post valores inventos necesse est quam livet incognitam non ascendere ultrao vel 1. seu ultra terminum unum. .Et Hinc autem patet ex his non tam fercile esse determinari, quid possibile vel non quia varie nascuntur comparnoes, pront transferimus ve linon, ex toto vel parte. Equidem determinari potest, si cubus quaesitue non ascendat, supra certam allitudinem quousque ascendere possit crbus ejus Et possemus eo jngere duoptermino, ut C. 1. 14 + Lnusferre primum ante via quo indribitato possunt ut multiplicatum per 2 fraospertur in sequentem, multplicatum per 3, et retinetur et deinde sumatuus binos terminos _verb. gr. 1 10. 15 +11. 14. qui couponent 40X+ 41, vel teis torminas similiter, quatuor aut quingant, 6, aut 7. exprimentur per 50X + 51 X + V ranfertur et ita porro. et ita porro, ita res in uno quovis termino reducta erit ad unum coefficientem, atque hoc pacto jam instituatur conparatio, et inveniantur aequaves; ulbi plurimae supererunt arbitraria, porro ope quas aequades conjungendo cum aequationibus essumtiliis, quae rantur literae 10, 11, 12, e, 20, 21 22 etc initir scilicet assumtae, atque super fluae nibitrariae et inveniantur earum valores qui per superfluas arbitrarias accedente ipsi A x ita sint moderanti, ut fint ut fiant semper quia autem Natandum Quia agsi resita moderanda est pro pluribus valoribus, quod videtur difficile, scie considerandum est omnem terminum seu qui dyadice expressus, acendit ultra e unias saltem quantitata _o non nisi o vel 1. u at eoes vou ue para nseandau au de e a os alium quemcunque dars aut nihil uut plures oclo . 1692 parationi implicis ut jacent altera trans la opis durum terni cormm quae componunt in terminum sequentem quae pro priore o Mechodo sit verb.g. comparatio verb. gr.