# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0566 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0566?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1 # Folio 283v, page id 00068194:0566 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068194&page=566 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068194/jpgs/default/00000566.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quia y sep tembr. 1680. Mirum inventum pro perfictione methodi tangentium invexsae SX da aqu. X. Ergo X aequ Z SRX d 7+ 1 Hinc omnis potentia tolli potest adhibitis solis summis et differentiis, ac summis summarum et differentiis differentiarum quantum satis est replicatis: sit vig. X. erit aequ 3 sX dx. rursus N aequ 2 )X dx ergo fiet: X aequ. 3 sisrax dx aqu 6ff 6 Xdx et X aequ 2, 21, Z re x Unde nova miraque cujusque potentiae ete expressio per summas summarum ec continnatas per numeros seliam continuos in infinitum continuorum pro ductos multiplicatas. quod ibit in infinitum, si Z sit numerus non-integer. Contra d X egu Z Z. X d. sed priorem expressionem praefero qua potesta, reducitur ad summas, quia ita semper diminuitur, quanquam haec quoque quia jam omnis aequatio differentialis liberari potest a potestatibus, et ad solas summas Seravire possit pro propessu in infinitum et differentias horumque producta reduci. Considerandumj am porro est, semper eliminari posse sumuas rei omni reducta ad meras differentias. Ita delbandem habebimus calculum constantem ex meris differentiis, ex differentus differen fiamu tam ipsius x quam ipsius y varie inter se compositis, v.g a daus x dadus aequ ccax dus + dax sed ponendo tunc: X esse ae arichmedice crescentem fiet: ddx aequ. 0. et addo aequ. 0. et fiet: dx dadyquorum summa dabit x. Quod si jam ponas contra y esse arichmetiae crescentem, tunc posito possibilem esse hypothesin d debet prodire atrobius idem. An ergo semper talis hypothesis possibilis licebit aliquando et ponere x esse progressionis geometricae. Hoc utile ab initio ut theoremata constituamus pro summis simplicium, ut pro (dddus ddius Nota sufficit ipsius X aut differentiarum ejus aut differentiam differentiis potentias hoc modo tolli, potentiis alterius relictis, nempe uta tlian aripsis discnid oeasius et surelinu ue sss posunt a sNam et ipsius a diferenti dem potentio relinqui possunt tparte