# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0639
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0639?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1
# Folio 320r, page id 00068194:0639
# Scan: The same scan as fol. 319v (00068194:0638), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068194&page=639
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068194/jpgs/default/00000639.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ita nullae assumentur arbitrariae inuiles
p. g. Y. etc. inutiles autem esse vel
ex hac ipsa divisione patet, ubi nullas
veras arbitrarias quam lim. n.
esse manifestum est. Unde patet
per naturam compendiosiorem
esse divisionem comparatione,
et utile esse ut deto in Tabulis
praestat divisioni, dato divisore et dividendo duo
possimus praevidere, residuum
et quotientem et residnum,
duae autem; orientur: aequationes
una est diviseris, qui ponitur
nihilo aequalis, altera residui orcyto
qui etiam ponitur nihilo aequalis. ex +0y +d
mae alia quaeri instituantur ergo divisiones graduum.
generales; ut appareat qualis semper
sit residuys. id residuum autem 
divisio faciendum nihilo aequalem, seu destinem
dum necessaria, jam est explicatio
literarum b m. n., item explicare
Tertia methodus est qua plures
luciamur arbitrarias, et utiliter
quidem. Nam in secunda me thodo
adhbendo pro fuau  incognita
supernumeraria, adhibendo palorem
Wd + co.  etium (vel etium si res
ferat S W a + co) ipsae novae
ad + β
arbitianae W. co. (a. β.) ascendunt
ad altiores dimensiones, itaque libere
is uti non possumus. Sed in tertia
B. (13
Comparud in eo
quod liberum
eliaquis quam
iteram nullam
literavi deteri
ii
ab aliquatiterm
incipitur. Ieque
net matae quia
plerumque una
tar
X
melhodo ed non fit. Noto tamen in
etiam remediam. apparere sartem enim quod
novae tollitur ea litera secundum quam
isum org. d verbi gratia d. et o
patet ut non opus esse explicare
f. per d. sed: posse potius no
lvas inde fieri aequationes
et quantitatibus quae destimend
sunt, nequid resi duum incinear
qua etdem modo resolvi
possunt ut prima
etq plerumque erit una
tantum nova supponenda
aequatio, scilicet pro termi
no ultingo qui non includis
d. Et naec nova resolve
tur utdixi eodem modo:
suppenonda aequationem
simplicem per quam divi
detur; ut ut rursus citerie
tollatur. Hac urte omne
literae tollentur ordine, sempe
inverventu aequationum sim
plicerum, atque ita corecta
Methodus secunda omni
incommudis supranctis diner et perfectissiia est
si plures sintliterae
etiam in singulis res procea
Sequitur certia methodus quae itu
puocedit: supponantur tot aequa
tiones simplices quot literae sunt
literae incognitae, eaeque exalaatuo
et componantur; et composita com
parentur aequatus ribui propositi
seu datis. videcur hocttia
p aserpen