# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0686 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068194:0686?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1 # Folio 342v, page id 00068194:0686 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 341r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068194&page=686 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068194/jpgs/default/00000686.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 115 lines, status machine # Lines: 115 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. adde trisectiones B cubos. Holabilis regula: Maximum productum quo sit ex partibus alicuus quantitalis, est cum dividitar quantitas in partes aequales. Ut 4 C8 = 545 4+4 6+ . En g1. - 8. En ergo producta 12 15 1b si partes sint duae, at si tres .(oes cobinaves repetunt, intr ognaves addito 1.) 461 1. =6. 521. 10. etc. res in connavibus pendet oruavibus atiorum aumerox nec opus repelere, tantum alia exempla tentemus, explorandae pro gressionis causa. 10. = 9+ 1. 8+2. 7+3. 6+ 4. 5+5. 9 16 21 24 25 = 95 in integros 46 y 95196 Hinc ecce Theorema notabile: Facti ex bipartitionibus numeri dati tita contrune crescunt, ut minimm differat unitate a numero dato, manimus sit quadratum nundiridati. et intermedis crescant otinue, ita eorum differentiae sunt numeri impares ordine retro grado deinceps minimo terminorum. si scit. ipse est impar, id est si datus numerus par. Nota autem summam omnium differentiam constitoere quadratur imidii termini proxime minus quadrato dimidii termini dati. At quid si datus terminus sit impar, ut 9. .1: 7. 2: 6. 3: 5.4: 14 18 20 de Tunc minimus progredientium erit minor unitate ter– mino dato, reliqui crescent per pares retrogiado ordine it inde ab a pare, qui est unitate minor termino quaspe impare dato. Si primus iste par, vel imipar, unitale scil. 252g 2 160f168. foro (3et 4 xot 1665 maor dato, differentius compules eorum summa coincidique 20160i o t60 summae faci ex partitione maxima. quoque fuit, proxime minoris. sun omittatur Quid si adhibeantur fracti, sed aequale, ut: patet rem eodem redire, quasi terminus esset dupla majov tantuplo major quanta est fractio, et productum dividatiuo 2 per quadratuum fractionis. sumamus exiguum exemplium 6 4 = 3 13 in dis 30 Nota h sequiti item istos productos esse numeros progressionis Arithareticae secundariae ordinis prii quid vero si non enumerentur des factores, sciper titi, seu aequaliter distantes sed persaltum, aut distantes in aequaliter per saltum, ut:. 9. 2) 15 tier, 1+3. FFY. 9+11. 13+ 15. 20160 20 28 2 distent in aequaliter Idem fieri putan Quod si jam linea recta d. divisa intelligatur in partes aequales infinitas et ex ea prodire intelli- ur plananfinita, unim ex quolibet puncto et primum fiat ex in minimam seu maximam fiet linea; secundum fiat ex ductr sequentia ficant ex segsmentis qui dustu puncti seu partis minim quae lineam dividunt ut CDE fiat ex AFB. Basis erd tum de AB. rectangula differer si linea aequit secta sit in aequales ctangula different aut numeris imparibus deinceps videt hate fiura quae indeoritur esse quad rabilis ut Parabolu, et rengula parplaulica et forsam estliqua in calculatarum apud alios, in- quirendum. lud invenio esse rectalineum truncum prismatis. Triangulare, cujus prisma ajus BCDEF cujus basis Y aff. vel bcd. quod fiatex recta data dimidiae rectae quad rato per diagonatem secto Jong.t ado seu altitudo recta ipsa et ab. vel ed vel fC. duplr ef vel as vel de vel cb. sectu iutoque in e posumatios baso aypoenusas acie basis, (seu su linea hypolenusas rectis lateribus junge in lin puncto med antlineae eq et ei ita u lineae: sito H in linea fC, eu. fg. g7. et 9h. fa. hb. cb. Dc. sint in aequnes sectio obliqua ex stituatur, la utplanum sectionis sit Tria gulum bgh. Tuncus prismatis habebit eas quas in numeris consi o g. 19. 8 et 33 96 10 n a e ossimilia proportione malligi possunt i 1045 in 5 dum est, si lineae ex rectam rectangula producant d Acy 50 lucal vel 1030. m te iacam alsitudini aequalium V. 8 = 2 precsfinitas tu 9+1. = 20 - 1 18-2 = 20. 2. ese 1c-9 = 20, 9 et bunitate, sed ascendendo, seu diminu 20 7